bletebzz

Postings II (Ervin Hatibi)

I apologize for bringing these here without author’s permission but it seems very important to do so. English versions and other languages are more than welcome.

p.s. Except for the original poems, everything else is edited at the discretion of the page owner, me!

 

KUSHTUAR KALAMAJVE QE E GDHIJNE NE KEMBET E ”PESEMBEDHJETEKATESHIT”

Nates
Vezullojne si peshq jetet tona
I diktojme me avullin tek hov
Nga goja
Tek brof si gisht femije
Prej vrimes ne corap

I ftohti
Me tri pale dhemballe
Shtrengon duart e popullit si me prange
I ftohti po ashtu mpiks e zbardh
vesen e erret mbi trotuar

Naten dimerore ne qytete
Drita ka marre yjet mbi vete
Si cuna te rinj nga provinca
E i puneson
Ne shkronja tabelash me neon
Bar ”London”
Taverna “Blue Sky”,”Alfa Bank”
Hotel “Tirana International”
Shpejtesise se drites i kercen persiper
Anglisht
Pingul i ftohti si nje luzme me pinguine
Qe hidhen vrik nga kati i pesembedhjete
Me koke
dhjetra mije cope pinguine te tejdukshem
Ne ere
Qyteti bombardohet me frigorifere. Te gjithe ne prize

Ne kembe te hotelit
I fshihen qiellit
Femije pa shtepi
Veshtrojne shkronjat neper graffiti
Elektrike
Derisa syte u digjen prej asaj drite
U behen hi
E keshtu ne ate erresi/nis i merr
Gjumi i nates/e i grumbullon
Me autobusin e vet transparent
Xhamathyer/pa shofer

Mos i fol shoferit meqe s’ekziston
Nderro pozicion ne cdo stacion
Qe te mos mpihesh rrotullohu nga pak
Nga e djathta ne te majte
Si nje qengj ne hell symbyllur{sikur enderron}
Me hurin permes vetes qengji, si vija
Kur S-ne e dollarit penetron

kur isha me i vogel, shkronja g
Me ngjante me nje milingone
Pastaj s-ne shikoja qe ne fakt eshte nje dhelper
A-te jane arinj
F-ja ngjan me nje kafshe krejt tjeter
Gjirafe
Po ti ke ftohte, e vec kesaj
Nuk di as te lexosh
Mbyll syte dhe mbush koken me prushe bosh
Tabelash drite
Ku alfabeti rri nuseron
Mbi nje karrige elektrike
Ti mbeshtillesh me teper
Pas qenit qe fle
Bri dritareve te kuzhines se hotelit
Jeni mbeshtjelle
Ambalazhe per banane apo artikuj te tjere
Femije dhe prape femije!Nise te trashegosh boten
Duke u nisur nga i ftohti
Ngroh syte me reklama
Nxjerr avull nga goja dhe je femije
Nise ta trashegosh jeten tone, shoqerine
Per fryme
Nen shkronja nomade qe ecin gjithe naten
E u shmangen shume fjaleve per te dale ketu
Neper elektro-graffiti banale komerciale
Dhe hutohesh;
nje hallkez e vogel je, ne zinxhirin
E te ftohtit klasor
Qe deshmojne
Te gjithe
perfshire dhe ata qe s’merdhijne
Nje halkez ende prej ari je
kapur ne renditje me nje qen
Dhe ai prej ari te ftohur krejt
Kapur rresht, perdore zinxhir
m
Me dyzinat e lypsave te mitur, prostitutave
Me cmim te lire
Dhe me gjunjet te ngrira si gjinj morgjesh ato
Patrullojne krahehapur, te gatshme per t’u vrare
Ne shesh-masakrat e qyteteve te nates anembane

Rrethuar
Nga yjet prej neoni limoni
Te flamurit festiv evropian

Te ftohurit ne kete bote
Jane vete i ftohti
Jane ky zinxhir mishi prej politike dhe moti
Zinxhir ashensori
Vertikal trashegimie qe na vjen thelle nga historia
Qe nxjerr turma-turma me asfiksi
nga zgafelle e minierave fytyrendrakur
Per ne transhete adoleshente te luftes se pare,me debore
U lidhet per kercinjsh reumatike roberve rremtare
Ne galere
Nje zinxhir me ar minierash
Per sahatin me qostek te lare ne ar
Te Bakuinit, Cese, Karlosit-Ilic
Bombe, flamur, draper, cekic
Ti nuk e kupton kete siklet qe vjen
Nga poshte ajrit
E te lidh
Pandalshem-pastaj gishtat nuk jane me te tute
Ke doren tende ne xhep, s’eshte hajdut
Ti vec shtyn orteqet e bardhenjta
Te frymes
Qe te zgjatohen rreth fytyres
Si mjekra fallco
E plakut paftyre te vitit te ri

Te kesh ftohte
Do te thote
Se s’di gje per ty njeri
Gjalle ne bote
Qeveria dhe media te fsheh
Si monedha ne kek
Ne darken e bamiresise se fundvitit. Te fshehin
Pas se vertetes se hidhur te druve te shtetit
Emri yt si formula e gazit te perditshem
Harruar neper tuba
Verret
Perdhe neper zorret e Rusise apo Algjerise qe ha qebap
Me mishin e vet
Teksa luhatet e dridhet bursa
Ti ke ftohte, jo femijet e atyre qe te zhdukin
Nga ekranet, kopertinat me reklama/madama
Nuk merdhin femija
Qe si kangure mbartin ne fund
Te matrioshkes se moshes. Si ca gladiatore te penduar
Te afrohen kokezbuluar ngadale
Pronare kantieresh, qeveritare
Me helmetat e medha publike ne duar

Femije si ti behen sapo i mallengjen ndonje
vjershe e perkthyer apo gote shampanje
Femije,por qe s’kane ftohte si ti jane
ministra, vipa, mendimtare zyrtare
Trashegimtare shtate brezash
Rojtaresh pylli qe ngrohen
Me vatrat te ndezura
Si festa,
Me drute stive
Ata
Qe na vene revolucionin si alternative
Per te na qeverisur me friken nga ai
Ata qe na trembin me anarkine
Ata qe deformojne fene dhe fjaline
Per te mos prishur rehatine
Per mos te te ngrohur
Mbrohen pas faktit se nuk te kane njohur
Personalisht
Nise jeten mbrapsht ta trashegosh
Me hipin nervat
Kam frike
Mos behesh komunist;me keq
Frigohem mos harrosh
Te ftohtin
I cili eshte ata qe te lane
Te kesh ftohte
Frigohem se mos mendosh
se te ftohtin s’taka kush borxh
Semos te duket vetja teper
Se mos behesh i eger
Se mos behesh vrases serial, ku i dihet
Dhe na fut ne shenjester
Si ne nje varr te perbashket
Te gjitheve qe djegim drute e Zotit
Popullin Kain te te ngrohtit

2001-3

ervin hatibi
“pasqyra e lendes”

with courtesy from ‘loku

Edhe njehere mbi historikun e cmimit te bananave (#)

(ad nauseam)

pertej murit te berlinit
rriteshin kercenueshem bananet e romes
viti njemije e nenteqind e tetedhjete e gjekafshe
xhungla prej betoni dhe celiku dhe paniku
njeriu per njeriun ishte ujk ose murg, rrethuar
me banane
ne nje ishull rrethuar
ne nje ishull te rrethuar
prej nje uji te kuq te gazuar
ish bin ajn berliner
per ne fakt jam ende nje cek amerikan i cili…
pikturonte dhe hante
kryesisht banane
(postmarksizmi ende evolucionist riprodhoi
banane te zeza prej gome
per poststalinistet, nipa dervishesh, te rrihnin
popullin tone me to)
banane urbane
mbushur cit me patate
te zier embel
patatja eshte edhe buke edhe gjelle e nendheshme
vetembjelle ne fushat muzeale te mathauzenit
treblinkes
me pataten bejme patatina; me doren tjeter
perkedhelim ne erresire
barkun e zhveshur te televizorit, mbushur me mornica
patatinat, jo patatet jane i njejti fis me bananet
patatinat dhe bananet me gjithe koka-kolen
krushq dhe paje per madonen
qe martohet me cegevaren
per te lindur ikonen
e rradhes, rrethuar
me bistaket e shkopave te gomes
prodhuar
prej gomes se lekures se bananes
ne uzina televizive (imperiale)
te romes

2002 – “Pasqyra e Lendes”

ervin hatibi

159 Comments »

  1. Per Leh Valesen kjo bejte, si dhe per infermieren e ketij porti polak

    Gdansk!
    Ben arke e peshkut plot
    leshuar mbi beton prej dokerit
    Secastopol-sy te mbyturish
    tek i rreh thelle shurra e diellit
    Durres
    ngec barka ne rrasht te reres, a ne leshterike te shurdhuar
    si melcite Detin e zi, e kam zene e mbaj ne duar

    “Portet jane Sodomat e Marksizmit, rrethuar me uje e
    katran”
    Astrahan,
    per shembull, tjeter emer porti
    Dhe s’di si me shtynte pra ky Leh Valesa
    drejt Anarkise dhe rakise
    te shihja neper lajme te Tv-se se Italise
    Pata qare per Leh Valesen
    se e dashurova Greven
    edhe gjithe Polonite
    se urrej une Qeverine
    sepse s’e dua hic Shtetin
    dua Solidaritetin
    kete kopesht
    zoologjik
    per njerezit e njerezimit
    formen
    me fetare
    te vetorganizimit
    Dhe kam qene i vogel shume
    Turma me mrekullonte
    Katolike e pijanike-te gjithe shoket tubuar
    Punetore nevrastenike me mustaqe neper duar
    me fund goten!
    Dubrovnik!
    Poshte Bashkimi Sovjetik!

    “Grevat bllokojne Ekonomine, por cojne para historine”
    (!?)
    Leh Valesa pak nga pak u be kryetar
    president polak i shtetit borgjezoproletar
    E krejt ma ka ka prishur
    qejfin…
    Por, te behet ne dashte Pape
    gotat plot me Poloni, do t’i rrekellej prape
    Le qe kam edhe plot vese
    te tjera:
    jam rritur me libra Ruse
    tje bora eshte e zeze, cdo izbe eshte nje pus
    Dhe muzhiket plot inceste te gjakosin me kamzhik…
    Te vetmit flamure paqesh
    jane rreza paragrafesh
    jane ije te bardha polakesh
    qe i pata adhuruar me fort se Leh Valesen
    E kurre nuk e hoqa shprese

    nje polake, nje polake!…!
    Per te fal krejt melcine
    e te jete rrumbullake
    leshraverdhe neper shpine
    si kali te me hedhe
    nga shtrati ne komodine
    perdhe te ma lage rakine
    Gdansk! te me pelcase shpatull e koke perdhe
    e t’i lutem krejt memec te me ktheje ne stere
    VARSHAVE? DY HERE VARSHAVE
    eshte nje tmerr kater oktave
    keto llave, keto llave
    Prishjeje
    qe nisen perruar nga kofsha e nga fyti
    Perplasen permbi mua mu ne fund te barkut
    si i bardhi Drin mbi te ziun Drin
    Drin!
    bertas Drin!
    me djerse e valese
    Zgjuar per turp nga gjumi ne pavionin pese
    Kati i trete ne Tirane
    i spitalit infektiv, hepatit toksik
    me melcine time ekspansioniste
    dhe embargon e konjakut
    dhe bilirubinen qe s’po me zbriste
    Shigjetuar kudo
    si Shen Sebastiani
    me age
    ndihmash polake

    Dhe ne korridore beh infermjerja roje
    Domethene ndez driten ajo statuje pambuku
    Me gershetin e trashe si nje krah pa jete eunuku
    qe i rri ne shpine
    Me gjinjte e larte bjonde perplot tetracikline
    sipas meje : Rostok
    (dy studente bene qejf gjithe naten
    me nje ish-detar ulok).

    Ervin Hatibi
    “Gjashta Mac”
    1995

    Comment by Patrokli | September 25, 2007 | Reply


  2. letra jote
    vjen pa deshire
    e terheqin zvarre fijet e flokeve te tu te asaj nate
    qe si mina te harruara lufte
    me plagosin vazhdimisht, neper rrobat e mija fshehur
    ….

    “Kjo letra jote e bute”

    Ervin Hatibi, “gjashta mac”, 1995

    Comment by Patrokli | September 25, 2007 | Reply

  3. Nje nga te paktat te shkurtra te e.h.

    PUBLIKE DHE E TURPSHME

    Sec mban ere banja e shkolles, nje ere si plage
    Ashtu e bardhe, si koke e fashuar
    Se zemra nuk fashohet
    Ja aty, me dhembe e mbante bluzen pak ngritur…
    Jam romanti: zhgarravis pak murin
    Dhe e mbyll ate dere grash si nje plage qe s’mbyllet.

    1993

    Comment by Patrokli | September 25, 2007 | Reply

  4. o Mono, mo e gjat mo e gjat; ta shkruj kur te shkoj ne dhomat e mia, se jam ne pune.
    :)

    Comment by Patrokli | September 26, 2007 | Reply

  5. …”pes’met vjec kur i musha
    rash n’kontakt me ca zonjusha”…

    PS: Blete, na fal. U be k’tu …Q&A session mo.

    Comment by Patrokli | September 26, 2007 | Reply

  6. Bletë, ku mund të gjej të përkthyera në anglisht, të Hatibit? :-)

    Comment by Ravintsara | October 4, 2007 | Reply

  7. hej, kontrollo faqen e Robert Elsie (ne listen e bllogjeve ne te djathte) disa jane ketu nen “work in progress” dhe ‘Postings”
    te lutem mos harro te shtosh burimin nga i ke marre sepse “perkthyesit” jane te tere vullnetare.

    Comment by bletebzz | October 4, 2007 | Reply

  8. p.s. here pas here kontrollo kategorine “find the author” ketu ne blogun tim.

    Comment by bletebzz | October 4, 2007 | Reply

  9. Public And Shameful

    There is a certain smell permeating the school bathroom, a smell like a wound,
    So white, like a bandaged head,
    Since hearts cannot be bandaged.
    Right there, she was holding her shirt up with her teeth,
    Just a little,
    I am a romantic: I scribble on the wall,
    And close that women’s bathroom door, like a wound that won’t close.

    Comment by bletebzz | October 5, 2007 | Reply

  10. cool.

    Comment by Patrokli | October 7, 2007 | Reply

  11. Blete, du gjashten mac. Me patjeter! Kopjoje, gjeje, vidhe, me jep kopjen e vetme qe ke, vri veten kur i thone, pune per ty.

    PS Te premtoj nje poezi te perkthyer ne anglisht ketu po ma sajove 6-en.

    PS2: Edhe ato te IK mi ki iujdes, sic e di already.

    Thx!

    Comment by emigrant | October 7, 2007 | Reply

  12. Emigrant, mos e bej.
    ..mos e lexo gjashten mac….ne pac ndonje fije meshire per veten…
    Do mpakesh…
    do mbytesh, degjon?..do mekesh. …
    do duash te vdesesh, ama edhe te rrosh edhe ca, sa t’i japesh fund faqeve. fryma do te te dale prej melcise si tym i verdhe bilirubine, e zjarri do te jete diku gjetke, mes barkut poshte dhe zemres lart..
    po sidoqofte, 6 mac do e gjesh here pas here, te postuar ketu.

    Comment by Patrokli | October 7, 2007 | Reply

    • poezite e E.H jane te gjalla, kane shpirt brenda, nuk ka si te mos i duash

      Comment by Musique | September 15, 2010 | Reply

  13. Whole Lotta…

    Nga një bllok në tjetrin më humb
    Një vjershë për ty Lotta

    Ti ecën larg, e nuk druhesh të kthesh kokën
    për të verifikuar
    supet e mija: ne njihemi
    Ne s’flasim: pa fjalë pa duar ti ma tregove
    E para
    Mes shokësh, mes nesh e kërkuam e s’gjetëm
    Argjend i ngrohur me pështymë
    Aty ishte përdhe
    Unazë gishti nënash që ia dëshiruam sho-shokut
    E nuk e dallonim, një nga një kokëqethur larg shtëpisë
    Në rrethina një burrë i huaj na përdhunonte
    Pa frymë mbi njeri tjetrin, larg nga shtëpia
    Lotta, kështu kjo fëminia
    Më vjen, më ikën me ëndrra
    Mes dhjetra qelqesh, dialektesh ti Lotta
    Me një triumph të hapur në faqe
    Me nje fustan më vjen, më çudisje, e qaje
    Kur me dhunë ta vishte mami
    Gjunjët tanë puqeshin në quka
    Në ëndrra është mëhalla jonë, filmat
    Më shpata druri të menduara
    Që na thyheshin: po biçikletën Lotta, biçikletën
    Ku na mësoje biçikletën, e në fakt më mësove dobësinë
    (do sqaruar mosha jote, më e madhe se e jona)
    Shtëpinë të kesh kundër, edhe rrugën
    Fjalëve t’u druhesh, pa bërë dot pa fjalët e përbuzjen
    E pastaj në darkë me biçikletën përtokë
    Të të shkrythet gjoksi nga një vakësi pa emër
    Unë mbaja timonin, ti pedaleve u mëshoje
    Bark e kurriz ngjitur si një peshk I vetëm
    Fshehtas rrotulloheshim nëpër rrugica
    Nëpër dy boshte halash prej teli biçiklete
    Jashtë asfaltit me vija të bardha, për ty flet mëhalla
    Lotta a të kujtohet
    Mos humbtë kurrë banja e vjetër e shkollës fillore
    Shtangia e mozaikëve të ujit përdhe
    Që pëshpërijnë në tavan
    Aromë e mirë e jashteqitjeve miturake
    E gjitha kjo gardhuar me gjëmime të forta gjoksi
    Se aty ishim ne
    Në kope, vëzhgonim si rriteshe pasditeve
    Si largoheshe nga ti, nga ne
    E nga bluza
    Por unë përherë e kisha ditur se ti ishe ndryshe
    Të dy e kishim ditur bashkë se ti ishe ndryshe
    Ndaj rrija unë larg shokësh
    Të gjithë më tallën me hundë, shfytyruar për mirë
    Pantallonat e shkurtra që fërgëllonin poshtë nëpër gjunjë
    Këto
    Këto gjethe të reja në shirita filmi të vjetër
    Më flit. Kam dëshirë të jemi aty edhe njëherë tjetër
    Aty ku fillove
    Lotta ti çun i shëmtuar.

    Comment by Patrokli | October 8, 2007 | Reply

  14. “Whole Lotta”
    1993-1994
    Эrvin Hatibi – PoЭzI- “Gjashta Maç”

    Comment by Patrokli | October 8, 2007 | Reply

  15. Patrokel, c’te them? U mundova te gjeja nje adjective per poezine e Lottes…. beteje e humbur… me ne fund i dhashe dum, se s’doja ta lija pa gje… eshte SHKERDHYESE! ne kuptimin me te mire qe ka kjo fjale….. kshtu i vrasin kuajt… keshtu nderzehet truri…..

    edhe nje ne te ikur e siper: jo e perbindshme, por e perxhindshme…..

    PS: kjo si “i ikur fare” – merre me te dyja kuptimet kete, ne fakt me shume ne ate te dytin: shyqyr qe nuk jam me aq i ri sa per te hyre ne sekt…. se si tek ai sekti i Tolstoit, mbase eshte vegjetarian EH (ja prape dreqi, a nuk te duket se ky akronim eshte rezervuar per xhinder te te gjitha llojeve? ), pra mbase eshte vegjetarian, dhe e vetmja gje qe nuk do beja per kete alien do ishte te hiqja dore nga ai qengji shpuar nga helli si S-ja tek $…..

    ——-
    Blete, te vijme ne teme, do sillem mire, do them gjithnje “te lutem” dhe “falemnderit”, do te te sjell edhe lule, gentleman i vertete do behem…. po…. ate gjashten mac? he? mos nigjo patroklin ti, se “pash me pash du ti bij gjashtes”…..

    Comment by emigrant | October 8, 2007 | Reply

  16. pa c’me hapet bela. hajde mo se do e gjejme per ty.

    Comment by bletebzz | October 8, 2007 | Reply

  17. guess it’s the flowers….. ok ok, what kind?… or some good steak will do just as well or even better…. don’t let us die under the quandary…..

    (“…..vetem ne paris blihen lule me para…. tek ne i hane gomeret ….. ” Bep Shiroka, po qe se te kujtohet :) :D )

    Comment by emigrant | October 8, 2007 | Reply

  18. Nuk ka me Gjashta. Gjashtat u botuan. Dhe Humben.
    As ne Bibloteke Kombetare po te vesh, nuk gjen me Gjashta.
    Emigrant, lexo kete vella, pak drite dhe poetike, pak dyll te shkrire brenda kermijve te veshve. Veshet jane brenda, ndersa degjimi, ashtu si te gjithe shqisat e tjera, jashte.
    Mbase eshte e “perxhindshme”. Dua te them, se estetika e kesaj fjale i mburret dhe tejkalon te Verteten, por pak rendesi ka kjo.
    Ne besojme gjera te ndryshme nga ato qe besojne fjalet vete.
    Po te vras me kete:

    KJO LETRA JOTE E BUTË

    Malli ynë është i ndryshëm moj vajzë
    Në qytete të ndryshme
    Lodhem në atë natë të hershme, unike
    Këtu brenda ikonave guacka
    Të qepallave të tua
    Ku shkundin varak fluturat e natës
    Rri e lexoj i praruar
    Letrën tënde të vetme
    Atë frut të largët që varet tani
    Duke u tharë me dinjitet
    Në degët e kopshtit tim
    Letra jote
    Vjen pa dëshirë
    E tërheqin zvarrë fijet e flokëve të tu të asaj nate
    Që si mina të harruara lufte
    Më plagosin vazhdimisht, nëpër rrobat e mia fshehur
    Por unë s’i di
    Letra jote e fundit, e lexoja që atë agim
    Me ty në shtrat, që flije ende
    Letrën tënde të vetme
    Ti strukur krejt mes këmbësh të mija
    Si një enë me qumësht të vakët
    Unë vëreja aty poshtë shtratit
    Sandalet e tua që diçka dinin
    Vëreja dhe e ndjeja
    Sapo t’i shkelje me thembra, unë
    Do të mbetja pa frymë
    Duke parë
    Të ngriheshe
    Thua se do të ngjishje pas këmbëve
    Mushkëritë e mija të dyja, e do të ikje me to
    Pa zhurmë
    Nga ajo dhomë që rastisi
    Oh, në ta nissha letrën tënde lamtumire
    Do të të trulloste edhe ty trishtimi

    1992

    Эrvin Hatibi – PoЭzI- “Gjashta Maç”

    Comment by Patrokli | October 8, 2007 | Reply

  19. emigrant, bliji patroklit biftek se atje qendron celesi qe kerkon ti. une jam thjesht ndermjetesja.
    gjithesesi ju befshin mire.

    Comment by bletebzz | October 8, 2007 | Reply

  20. Unë vëreja aty poshtë shtratit
    Sandalet e tua që diçka dinin

    Shiko, e ke pare nje film me John Travolten qe pati nje tumor ne tru qe i rriste kapacitetin e trurit ne menyre eksponenciale…. deri sa arriti ne ca nivele jo njerezore….

    …. po ate tjetren gjithashtu, kur per te shprehur ekzakt palcen e dickaje duhet me patjeter te thuash fjale te ndyra; asgje tjeter nuk e jep the fucking kernel of what you have in mind…. it’s just the scatology helping there…. e shtuna e motres, ose kjo, ti sjellin ne mend keto… s’eshte blogu im ky, pa njeqind “f-words” me erdhen ne mend fill pasi kalova poshte si spec djeges
    “fijet e flokëve të tu të asaj nate
    Që si mina të harruara lufte
    Më plagosin vazhdimisht, nëpër rrobat e mia fshehur”…
    ….e di, nje indian esnaf me thosh para pak javesh ca te reja nga bota e spice-ve, fliste per specat djeges vertet, qe djegesine e masnin me nuk di c’njesi….ok, me 100 njesi ishin nga ata qe te nxjerrin lot nga syte; kishte nje te ububushem qe ishte me 1000 njesi, nje therrime e tij ne gjelle, cmendte gjithe lagjen…. pastaj, vazhdoi indiani, kane sajuar nje lloj te ri me 10,000 njesi…. ky lloj kur e prek vetem, te ngjit djegesiren dhe duhet te lash duart… nuk mund te mbahet ne nje raft ne kuzhine se terbon gjithe shtepine dhe ca me tej…. e do thuash ti c’tu kujtuan gjithe keto… jo, mor, jo, ja kot, ashtu, po mendoja sa njesi djegesire kane ato vargjet qe te thashe me lart… une e kam nje numur ne mend, por s’po e them….

    FLM ne katror…. (needless to say, po pres prap per spec djegs….. jam i durushem une, mos me ruani hic, edhe po me dolen lot nga syte, mire me ben, thone qe sikur pastrohesh ashtu…..a?)

    Comment by emigrant | October 8, 2007 | Reply

  21. uu talk to us dirty baby…
    emigrant, just joking. feel free to express yourself, or feel free to challenge yourself, and use your intelligence to avoid dirty words. we’ll appreciate you anyway.

    Comment by bletebzz | October 8, 2007 | Reply

  22. mire atehere.
    Ti e zgjodhe te vuash. ..Une jam me leje…Ne nje fjale tjeter, e zgjove po ashtu. ..Se une prape me leje jam e Dhimbjen ose ndonje emer tjeter ne kallezore qe fle neper xhepat e xhaketes, mund ta kisha pertypur i qete e me veten, si lopa ne grazhd.
    kam patur njehere ne duar: “Po tani o i shkrete?” – liber me spiunazh,… nuk di ne te kujtohet…
    Tim vellai ia kishte dhene nje shok, i cili, nje jave me mbas, ekzatesisht nje jave me mbas (saktesojme viti ’88, dhe rreth 18 vjec) u mbyt.

    Keshtu pra, imagjino me c’peshe e durim, e mbaja ate liber nder duar, ate dite ne biblioteken e shtepise: ate liber si plage e re dhe e pafashuar, ajo vdekje e panevojshme ne kornize, ajo vdekje e nxituar por me nje tempizem te shkelqyer me dhuraten : “po tani o i shkrete?”
    Me te njejten peshe e vuajtje lexoj perhere kete vjershe, qe po te ve ketu poshte.
    Nje kumt, Nje vdekje pritet te ndodhe dikur, diku. A mbase nuk ka per te ndodhur kurre, e duket sikur ka ndodhur. Sa here lexoj kete poezi.

    DANISHT

    Danisht e shkroi ajo librin
    E patave tė egra
    U ngjiti dhe emra
    Personale
    Sapo hapet fleta e parė
    Si kandrrat emrat patat kollofitin
    Sapo hapet fleta e dytė
    Njė aromė djerse gjysheje ndjej
    Nė sqetullėn mes dy fletėve tė librit
    Ėshtė vendi ku gjyshet na pėrgatitnin
    Tė lindnim
    Mė kujtohet kur i pyetnim nga dalim
    Prej nga sajohet lindja jonė nė botė
    Ato thoshin nga sqetulla
    Shkujdesshėm sqetullėn na dėftenin
    Njė tė vėrtetė qė tė turpshme e bėnin qimet
    Prej aty lindi dhe letersia pėr femijė
    Bile dhe femijė lindi sqetulla
    Teksti flet qartė
    E shkroi njė grua
    Danisht
    Ilustrimet me akuarel joshin njėra-tjetrėn
    E kėshtu fletėt lėvizin, mė zhvendosin
    Pėllėmbė pėr pėllėmbė drejt feminisė
    Fėmijė-agoni, i grisja librat pėr femijė
    Fėmijė i lig qė vetėm dyshoja e gėnjeja
    Kėshtu qė qeshė i pari qė zhvesha njė vajze nė mėhallė
    Miturake si unė e shfletoja me njė gisht tė lagėt
    Dhe kėshtu i fundit teprova njė dekadė me vonesė
    Duke shfletuar vetėm libra si ato mbathje tė pastra kukulle
    U rrita nė libra, qeshė i fundit qė zhvesha njė vajzė
    Por tė pakten shpėtova
    Nga dhelpra
    Dhe dlirėsia e pulės
    Si edhe nga fshatari i menēur qė mundi mbretin
    I shqepi edhe tė bijen
    Dhe ja kam arritur tė shkruaj pėr mrekulli
    njė vjershe qė i vogėl
    pėr sytė e pafaj tė ujkut
    Dhe frymėn e tij tė athėt
    qė hukat zemrėn time-kėmbanė
    Foshnjė rritur nė njė pyll tė shpyllėzuar
    I zgjodha qė pa mesuar tė lexoj
    Librat
    Me njė shqisė tė inatosur qė i ndan saktė
    Kėrpudhat e helmėta nga tė ngrėnshmet
    S’pati kelysh kurve tė mė mbyllė
    Nė azilet me ilustrime tė femijeve
    Libra tė shiturish ku fillon dhuna
    Ashtu si e pakuptuar
    nje inkuizicion i madh, njė zjarr duhet
    Ta djege injorancen e librave pėr fėmijė
    qė janė libra si tagjia nė drithėra
    Gjenerata tė frikshme rritur nga gjyshe qė vdesin
    Dhe libra me makiavelizma juniorėsh
    Poema pėr fashizmin kristian dhe alkiminė
    Libra qė nė fakt duhet
    Plot art e lajle tė na i servirnin
    Por krejt tė thinjur
    Tė dėshironim vetė tė vetėhumbnim kontrollin
    (Le tė prallisnin kuajt ē’tė donin, le tė thyheshin gardhet
    Nga pornografia infantile )
    Tė na provokonin sa tė donin pėr tė provuar besimin e fortė
    se nuk ėshtė krim vetėm ta shkruash librin
    se nuk eshte krim vetėm ta shkruash keq
    se nuk eshte krim vetėm ta shkruash danisht
    E patave tė egra danisht t’u ngjitėsh emra
    Krim ėshtė se ti je nėnė, duhet tė jesh nėnė
    O nėnė, libri ėshtė pėrdhunimi i parė qė pesova
    Sapo mėsova tė lexoj
    une nuk desha tė pėrfundoj kėshtu
    Por libri kėshtu pėrfundoi
    Fjalė…
    Pra krimi yt ėshtė se lehtė-lehtė
    Projektove
    njė dhunė tė destinuar pėr fėmijė
    Me pata folėse daneze
    E bėre siē thashė lehtė-lehtė
    Pengesa e vetme, arti i gatimit dhe morali
    qė nuk e di a i ushtrove nė javėt intriguese
    Kur shkruaje ēudine ritmike qė s’ndalej as nga ato vetė
    Oh… zonjushe mė fal, zonjė skandinave e pa emėr
    Mė fal pėr gjithė kėtė ligėsi
    Atė kodosh libėr nė fakt as qė ta kam lexuar
    Por ky tėrbim mė mban gjallė
    (Jam krenar qė kam qenė i kuq flakė)
    E ta dish, ka kohė, vetėm sa lodhem pėr pak qetėsi
    Pak vetėpėrmbajtje
    E mbase ėshtė e vėrtetė qė ne i duam fėmijėt njėsoj
    Dhe qetėsinė
    Dhe unė mbase paskam bėrė krim
    njė fjalė e fundit:
    A ke qene krejt e qete pėr ato patat
    Kur i shkrove
    Apo je treguar kaq makabėr sa na ke lėnė tė zgjedhim?

    1994

    Comment by Patrokli | October 8, 2007 | Reply

  23. Patrokel, doja vetem te dije qe e mora! procesi i zberthimit te proteines ne gjendje quaternare sapo nisi (kjo eshte struktura me e larte e proteines, if you did not know)… do zberthehet ne aminoacidet perkatese per tu ribashkuar perseri ne proteina te mijat, sipas kodit tim gjenetik… abc e jetes sapo nisi edhe nje here…. flm. deri se shpejti.

    Comment by emigrant | October 8, 2007 | Reply

  24. Blete, dua ta degjosh – Rachmaninoff: – Koncerti per piano no 2. (e luan vete S. Rachmaninoff)

    …qiejt e ngrysur pa lejleke
    dhe shirat pa ylbere ne mes…

    Comment by Patrokli | October 9, 2007 | Reply

  25. emigrant – thnx 4 ur understanding ;)…

    Comment by Patrokli | October 9, 2007 | Reply

  26. o mono, bleta i bo vete kalamajt e vete. bletet i ajn burrat blete pasi i shtrydhin. (ej nga dallohet bleta nga bleti?).

    perhere kam pyt veten.

    Comment by patrokli | October 12, 2007 | Reply

  27. patrokli,

    vetem nene-mbreteresha blete ben kalamaj.

    Comment by Selfmaderadio | October 13, 2007 | Reply

  28. …nene-mbreteresha… nen mbreteresha… mbi mbreteresha…

    …hmmm…atehere mendoj se eshte me vend revizionimi i shprehjes sone te bukur shqipe: “e hodhi si limon i shtrydhur”, me ” e hodhi si bletth te perdorur”… Po sikur nene-mbreteresha hic me bletin, por me grenxin?

    Ja ku dalim tek posti i Bletes (Bletes se vertete, the BLETA I mean)

    Tani jepni variantet : si hakmerret grenxi? ke merr ne telefon dhe pse? a bashkon forcat me bletin kunder Nene_mbretereshes? a na duhet ne kete pike te fusim ndonje kanderr tjeter ne loje?
    Ja mendoj se mund te merremi ca me kete pune, sa te mbaroje shiu kendej :) :)

    te pershendes SMR

    Comment by Patrokli | October 13, 2007 | Reply

  29. Patrokel, pse domodsoshmerisht grenxi dhe jo grenxu. Ose grenxoja, grenxua…. “o grenxo, ku vete k’shtu…. o gjer te grenxa (bleta? etc…) kam pak pune”….
    Ju pushoi shiu? Thjesht per solidaritet po pys….. si pune brothers in arms, medemek….

    OK, let’s cut out the crap, here comes, my first Hatibian contribution (sorry the typos and the lack of “ë” … are you gonna make it “hallall” to me?) all due to a courtesy of a very dear friend:

    Too drunk to…
    (Dead Kennedy’s)

    Tani disponoj edhe seksin tend
    jam i lejuar ta prek
    i lutur ta hukas.

    E ke te thjeshte ti
    Thjesht rri shtrire ne krevatet e mija
    dhe urdheron te pushoje muzika
    te fiket drita
    E qesh pertej mjekres tende me dhembe
    si edhe pertej
    Amfiteatreve te fytit
    syte e shtrire, e bardhe, e bardhe….

    Pastaj barku yt me faje terheq
    vrraga te trasha
    ajri
    Ti po e punon me shate ajrin e dhomes sime
    une sillem neper dhome si Lenini
    bythet e mija te zhveshura ne terr
    jane dy o-te tek fjala alkool
    E ty te keputet shpirti
    qesh,
    Me cicat e tua prej qeni, kur une te them
    se lipset te kesh nje pale te tjera si keto
    Cica qeni qe i kane varur syte njera djathtas
    tjetra majtas
    si ne flamur
    (pushon e qeshura, ato pushojne se duartrokituri, cicat)
    (behet heshtje)
    ti kerkon pa u ngritur cigaret
    Qe i mban ne çante
    ku ka edhe plot gjera te panjohura grash
    Zhurma e çakmakut tremb barkun tim te vdekur
    fshin shpejt figuren tende nga rera e syve te mij
    atehere une shtrihem prane teje

    kjo cigarja si femije pleqerie, ose si ndonje gje
    tjeter me e sakte qe i lidh dy vete
    edhe po s’qene ata te dy
    fjalet e tua jane rrethuar nga nje ze i padegjuar
    ti methua mes tingujve se s’duhet te te therres me
    - Kur je i pire… – shton
    Asnje e dhene tjeter pastaj
    per trupin tend, a je shendoshur me
    a i ke krejt vetullat
    Thonjte e mi
    rriten
    jane ngulure ne djerse
    ne Viet-Namin tend te rruar pa napalm
    Ti qesh megjithate me tym
    Dhe une ta di emrin
    E ti nuk do qe une te trishtohem
    ndaj
    me pickon here-here
    ne nje nga bythet e mija te ligura
    si mollezat e poetit me tuberkuloz
    E asgje
    s’me ndalon te qaj vete
    mos ler te ulen syte e mij.

    Comment by emigrant | October 14, 2007 | Reply

  30. karmapolitick c’est moi! ;)

    patrokli

    Comment by Patrokli | October 15, 2007 | Reply

  31. lol
    for man, bleta mbretereshe eshte e vetmja femer ne kosheren e saj, bleterit jane te ndare ne pllenues, obortare, ushtare dhe punetore.
    eshte e drejta e bletes te flere me grenxin nese i do thumbi, ndersa bleterit i bejne fresk dhe sherbejne mjalte. gjithesesi seksi i bleteve i sherben vetem pllenimit, keshtu qe grenxerit zbohen nga foleja se jane shterpe.
    pastaj varet sa kinky eshte bleta.

    Comment by bletebzz | October 15, 2007 | Reply

  32. Jam lodhur nga bukuria jote

    Jam lodhur nga bukuria jote
    Qe ti aq thjesht ma fal
    Aq lire
    E pa me njohur.

    I paqi, I pafuqi eci
    Eshtrat si hardhite ne pranvere
    Qane ose mu drodhen

    Veshtrimet drejt ajrit tend
    Plage me rreshtohen
    Dhe qepallat s’me sherbejne dot:
    Ti rron ketu brenda
    ….u çmenda….

    ——————–

    I’m tired of your beauty

    I’m tired of your beauty
    Which you so plainly lend to me
    So discounted
    And without knowing me.

    Feebly I walk, feebly
    My bones like the vine in spring
    Wept or trembled

    The stares at your air
    A queue of wounds
    And the eyelashes can’t be of use:
    You live herein
    …I’m getting crazy.

    Comment by emigrant | October 15, 2007 | Reply

  33. Gruaja eshte edhe blete edhe grenze edhe patate.

    Mao Ce Dung

    Comment by Patrokli | October 16, 2007 | Reply

  34. s’ka munci pra. tirons jom.

    Comment by Patrokli | October 16, 2007 | Reply

  35. Wow… was that a typo or what? (shih “i pafuqi”) ;-)

    Comment by ravintsara | October 16, 2007 | Reply

  36. ta mash men! ;)

    PS pupupu sa v’rejn k’to t’rit e sotem….. :D as i gjosen s’un i “rreshket” …. :P

    Comment by emigrant | October 16, 2007 | Reply

  37. uuu i am shivering in my little heart stomping booties!!!
    emigrant, truth will out ;) i thank you for your contribution and wish you remain “feeckble” no longer.
    ravintsara, good eye! me like.
    man’, stop cussing. an eloquent sweetmouth like yourself should be able to express self without sounding like he is trying too hard.
    patrokli, stob baiting man’

    Comment by bletebzz | October 16, 2007 | Reply

  38. Parfumi yt

    Ti je? Ti je? E njëjta?

    Goja jote varr i gjallë detar
    Me aromën e fërnetit
    Të puthitur trupat tanë nga frika
    Në kërkim të mejhaneve pa garipa
    të portit
    Por ama me “zhurmë e tym” i kërkonim
    Që askush të mos na shihte kaq pa frymë e të përkryer
    E kështu s’e gjenim një të tillë, këmbët e rënduara
    Si shishe na thyheshin në mes
    Puthjet e rërën me brazda plagosnim
    Në gjurmët tona të thella varrosnim
    Gjithë vitet që kishim kaluar pa u njohur
    Buzë detesh me emra të ndryshëm

    Ajo natë në dritare si pulë e zezë
    Ngrohte të vetmen hënë vezake
    Nga ku del gjarpëri i gjithë mollëve

    Mollët e tua të bardha
    Bashkë i kafshuam
    Dhe të nesërmen i mallkuam, kur
    I njëjti autobus u nda më dysh
    Për të na degëdisur në drejtime të kundërta

    Tani
    Me një guxim të mjerë
    Nuhas gjithë ditën, të betohem
    Gojët e shokëve në klub, për atë Zot
    Eshtë era e saj

    3 mars 1993
    “6 maç”

    Comment by akull-naja | October 16, 2007 | Reply

  39. B, vej bast qe Hatibit do i bohej qejfi shume per revizionimin e pare te vepres se vet. (e pranoj qe ishte typo, OK, no need to show off cooler than I am…. which I am without fail, as you know… ;) 8) :P )

    PS Keshtu besoj do i jete bo qejfi ene Marksit (mjekrosh edhe ky by the way) kur e revizionun per here te pare…. revizionistat e mootit….. :D

    S’ëm the, B, si t’pelqeu….. (ta qis me cengel un’ ene kur s’t’ka pelqy)

    Comment by emigrant | October 16, 2007 | Reply

  40. ps ë-ja te “S’ëm”-ja nuk ishte typo kët rradh’….

    Comment by emigrant | October 16, 2007 | Reply

  41. Eva dhe Ademi

    Eva ishte një infermiere e vogël
    Nën përparset që ia frëngëllonte
    Një kurm biond
    Nën përparësen e bardhë
    Ajo e hutuar, ashtu e përkryer në shkurtësinë e saj
    Dhe sa herë i patën shpëtuar shkallëve
    Shishkat e serumit
    Për Ademin, praktikantin e fakultetit të mjekësisë
    Ajo kurrë nuk pati ndjerë bezdi
    Përveçse kur kthente kokën e i vërente
    Caçkën ku mugullonte një lëkurë e rrallë pa qime
    S’është fare nevoja këtu ta themi
    Se si gjithë infermieret ajo
    Një ditë më jepte përshtypje kuçke
    E në tjetrën prej ditëve jo
    Qëlloi aty, unë ende s’qeshë shtruar
    Në pavionin dy (kati i tretë)
    Një ushtar i plagosur, i zhytur në ethe
    Në bunker, një natë nga vetmia a kush e di
    Qe mbyllur e shtinte brenda fishekë
    E ciflat e kishin përcëlluar, në gjunjë plumbi rikoshetë
    E gjysëm i shurdhët kllapuriste
    Në shtretër që i djerësitte
    Sikleti i tij ishte torturues
    Tek zhvishej nudo nëpër koridore, e shqiste fashot
    Me pulpat e rruara për turp të pacientëve
    E të Evës, e gjora si motër ia duronte
    Vëllazërinë të marrit
    Pak a shumë kështu ndodhi
    Në turnin e vonë
    Kur Ademi, fshatar dhe konviktor
    Po e qetësonte ushtarin
    Që çapëlehej duke thirrur e kënduar
    E symbyllur qe edhe kur si përherë iknin dritat
    Errësi mbeti dhe zëri zhaurinte pavioneve
    Mbyste zhaurimën monotone të një radio dore
    Ademi djalosh i thjeshtë
    As vetë s’e diti e u rrënqeth aty
    Mbi krye të kokërruajturit
    Kraharorin e ndjeu t’i valëvitej në terr
    Ndërsa një ish-gjimnazist i gjakosur ushtar
    Këngëzonte Esenin
    Ndaj kur hyri Eva (gjithë e tërhequr prej zhurme)
    Ai e tërhoqi prej supi
    Dhe i kërkoi lotin t’i fshinte ajo
    Dhe ndodhi që në errësi
    Ata i shmangën mantelet e bardha
    E u rrëzuan
    Plot erë jodi e ku e di
    Ashtu ngadalë u puthitën në shtratin përbri
    Nën atë fjalosje vetmitare plot kumb e varg
    Carçafët të stampuar nga magazina
    Me ato iniciale të pakuptueshme
    Vulash trekëndëshe e rrumbullake
    Carçafët i pikëloi një qumësht i errët
    Dhe kotej zëri i ushtarit me atë plumb në gjunjët e lagët
    Ai kurrë më një këmbë s’do ta ketë dhe drejtoria
    Si në libra Ademin e sikterisi
    E sikterisi edhe shkolla
    Në fshatin e tij në darkë, kur kthen nga miniera
    Nuhat tek e nxjerr nga sirtari
    Kanotjeren e asaj nate
    Me aromën e saj gjithmonë e më pak shpuese
    E ashtu edhe më vrasëse
    Kopsitur me një nopllë të verdheme
    Që i kujton këtij, syprishur, se duhet shpaguar
    Një gjak pa arsye
    Ne rrimë ulur tek ai shtrat i hekurt
    E kanë nderë në koridor si atë rrjetën
    e braktisur, magjepsur
    Që kapi peshkurn ters (sirenën)
    Presim të heshtur e të sëmurë se mos njohim Evën.

    29-30 prill
    “6 maç”

    Comment by akull-naja | October 16, 2007 | Reply

  42. noplle =njollë (rreshti i 8-të nga fundi)

    thx for correcting, B.

    Comment by akull-naja | October 16, 2007 | Reply

  43. and the year is 1993. my last word for today, my time.

    Comment by akull-naja | October 16, 2007 | Reply

  44. meqë s’shquhem për mbajtje fjale, dhe shpresoj se mund t’i editosh postimet dhe ti korrigjosh, ja ç’më zunë sitë:
    korridor dhe jo koridor (vargu i 4-t nga fundi)
    peshkun dhe jo peshkurn (vargu i 3-të nga fundi).

    pas kësaj, fshiji të lutem këto komentet e mia.

    cheers, B!

    Comment by akull-naja | October 16, 2007 | Reply

  45. hey, you are still here. happy to hear from you. my internet filters are too strong for me to comment on blogspot blogs.
    flm per kontributin, sepse jane te reja edhe keto per mua.
    do te perpiqem t’i rregulloj sa me shpejt. (ndofta sot ne darke.)
    best

    Comment by bletebzz | October 16, 2007 | Reply

  46. Këtu jam moj shoqe, këtu. Po s’kam pasur shumë kohë as për të lexuar, jo më për komente, ndaj s’jam ndier. But I always have an eye on your pieces and enjoy them.

    Për poezitë, kënaqësia është krejt imja. Kur po i kopjoja, për një të mijtën e sekondës, m’u duk sikur po i shkruaja vetë, dhe ajajaj…njëfarë orgazme shumë e shkurtër (një e dhjeta e një të mijtës më…) por e identifikueshme më dha endorfina për gjithë darkën…kënaqem me pak, e di…

    Përshëndetje!
    A.

    Comment by akull-naja | October 16, 2007 | Reply

  47. Rrofsh dhe ti o burrë mali! S’po ta prishkam dot… m’u dukërka sikur po më kërkon bukë…Ja dhe një:

    Probleme ndriçimi

    Thithe cigaren, të bëhet dritë
    Tregomë se jeta është rrotull
    Pastaj jetën mbushe me tym.

    Thithe cigaren, bëj dritë me frymë, pak
    Me këtë kraharorin tënd të zbutur
    Hapje-mbyllje sysh ndriçimi
    Ne ulur përdhe
    Hijet lindin e largohen duke vjellë e duke u rrëzuar
    Ti përgjysëm e zhveshur si një rrënjë
    Si një fëmijë i prapë, por me fat
    T’i kam fituar të gjitha kopsat në lojë
    Prek mishin tënd, gishtat na takohen në fyt të shishes
    Këtu ka errësi, mishi yt fryhet si velë
    Thithe cigaren, ose le të presim
    Të kalojë edhe një makinë
    Me plumba drite ti vret veten
    Të gjitha kopsat t’i fitova
    Rrobat nuk pipëtijnë
    Fytyra jote nuk jeton
    Fytin tim nga brënda e ndriçon
    Barku yt i vogël bardh e zi.

    27 shkurt 1993
    “6 maç”

    Comment by akull-naja | October 16, 2007 | Reply

  48. …dhe një tjetër:

    Kronikë nga këto ditë

    I iki vetes me ditë të tëra
    Me javë

    Dy qënie që rrojnë si t’ua dojë qejfi
    Po ti njësosh, del një jetë qeni

    Ai këtu, unë tej çapitem
    Kohë kam: këpucët ende mbajnë
    Arna
    Dhe dhëmbë të thyera të udhës së hiçit

    Dhe shkoj në vete, i parruar
    I ndyrë
    Me plot zakone të reja rruge

    Dhe vij në vete, heshtas e takoj
    I marr bukë, vargje, raki

    Fjalët e pakëmbyera-grenxa në zgjoin e kokës

    Dhe udha e hiçit vazhdon të m’i hajë
    Opingat e arnuara me lëkurën e faqes
    Se unë vazhdoj kështu të jetoj
    Me një lumturi të lodhur, pa bujë
    Gjysmën time të jetës tonë prej qeni.

    10 mars 1991
    “6 maç”

    Comment by akull-naja | October 16, 2007 | Reply

  49. …dhe pasi të jesh trishtuar për ty e veten tënde, a për vetet e tjera, mund të qeshësh :

    toshkëz

    toshkëz o toshkëz
    me emër peshku
    toshkëz o toshkëz
    o fshat dyfeku
    që s’të kam parë fare
    veç kam parë vajzën lozonjare
    almën që s’është më fshatare
    toshkëz-toshkëz
    me kasht’ e baltë
    toshkëz moj
    me hu e lopatë
    po të këndon ervini i ngratë
    ndryshe nuk e qasin gratë
    toshkëz o toshkëz
    përparimtare
    me çizme e shami basme
    shami basme nëpër gardhe
    gardhet janë nëpër ugare
    ugaret plot me fshatare
    të turpshme që punojnë
    punojnë që të rrojnë
    të rrojnë që të punojnë
    e jetë të gëzojnë
    toshkëz
    me gardhe e varre
    toshkëz
    s’ke male fare
    toshkëz
    plot me traktorë
    plot kombajna e zetorë
    brigadierë e revizorë
    shefa, dizenjatorë
    stallierë, viça e lopë
    kryetarë e agronomë
    kapistra, shalë, hamshorë
    pula, qena e milorë
    plot mullarë hamullorë
    kallamishte e piktorë
    plot flamurë tranzitorë
    dhe mësues provizorë
    që nga shkodra gjer në vlorë
    toshkëz
    toshkëz me lëndina
    me lëndina e kodrina
    dele, tulla edhe shina
    duhan, rrugë e makina
    rendimente e vitrina
    plepa, thana, qepë, vidha
    e kuti me aspirina
    që të mos na dhembë kaptina
    ka më pas xhama e tjegulla
    por edhe vreshtë, edhe pjergulla
    plot bute e fuçia
    rroftë vera! lart rakia!
    pellgje, pellgje edhe çezma
    që në verë i zë lemza
    plaka, plaka, pleq shumë
    që i hyjnë gjithkujt në punë
    toshkëz me zhaba
    toshkëz pa kishën
    kishëzën e prishën
    toshkëz me kanalin
    kanalin s’e ndalin
    pengesat që dalin
    për toshkëzën këngë
    thur tërë jetën

    o toshkëz…
    o t…shkë…to…ëz
    t.

    25 nëntor 1988
    “6 maç”

    Comment by akull-naja | October 16, 2007 | Reply

  50. qesha…. hallall!!!! :D

    Comment by emigrant | October 16, 2007 | Reply

  51. per te ndryshuar po dergoj ketu edhe poezite e nje poeteshe shume te mire:

    NJE PALE SANDALE NEN PEME – FLASHBACK 1

    Është Gusht. 1972. Zagushi.
    Jeshilojnë vetëm zverqet e hamenjve
    që ngarkojnë mobiljet në një kamion.
    “Kujdes, mos të shkelni lulet !”- këshillon ime më
    lulet që do të thahen vetëm pas tri ditësh.
    Shtëpia zbrazet si me rreze Rëntgen
    Dhe keqardhja e fqinjve
    Që shkrin si kompresë më akull
    Në cilëndo pjesë të trupit që ta vësh.
    Do të shpërngulemi diku tjetër
    Ku mirënjohja do të ngrijë ballkon në fytyrë
    me aventurën e zgjimit të mbërthyer mbi një shkop
    si gjelat prej sheqeri .
    Jam vetëm tri vjeç. Nuk e di se ç‘janë premtimet.
    Dhe nuk më kanë treguar akoma
    se fëmijëria pa premtime është si bukë e zënë pa majâ
    mjerisht e ëmbël, e forte dhe pa vrima.
    Kurse im atë nuk duket gjëkundi.
    Im atë ende nuk ka lindur.
    Ai do të lindë në një kapitull tjetër,
    Shumë kohë më vonë
    Atëherë kur unë të ndjej nevojën të bëhem mbrojtëse e dikujt,
    duke u grumbulluar më vështirësi pak hije midis këmbëve të mia
    si trup mikrofoni.

    Luljeta LLESHANAKU

    Comment by Patrokli | October 17, 2007 | Reply

  52. NJE PALE SANDALE NEN PEME – FLASHBACK 2

    E djelë. Nga tabanet e këpucëve
    në korridor
    tretet plazma e dëbores dhe amnezia e rrugëve e shkurtra.
    Llamba 150W në mes të dhomës,
    si një copë e verdhë djathi, në një çark mërzie.
    Ime më punon me shtiza, duke numëruar nën zë
    ajo e di gjithmonë sa duhet, dhe kur ndërrohen radhët
    e ngjitur si një copë stuko në qoshe të asaj dritareje
    që sa vjen e bëhet më e qartë.
    Ajo është një jaskëk i vogël gjilpërash
    që e njeh mrekullisht artin e nënshtrimit.
    përpiqet të ma mësojë edhe mua,
    edhe sime motre
    Tri kukulla Matrioshka, të renditura sipas madhësisë
    ajo e fundit-unë
    e pashpërbëshmja.

    Luljeta LLESHANAKU

    Comment by Patrokli | October 17, 2007 | Reply

  53. NJE PALE SANDALE NEN PEME – FLASHBACK 3

    Zemër nëntori. Era fryn si ndërrim epokash,
    Dëbora dhe fytyra e sime mëje
    presin në prapavijë
    të vërtetojnë filozofinë e tyre
    të të pashmangmes.
    Dritat, si një varg milingonash të çojnë
    në dhomën e bukës.Unë jam nusja.
    Fundi i ceremonies. E ndërsa bëhem gati për gjumë
    njezet e një karfica m‘i heqin me kujdes nga koka.
    aq sa vitet e mia.
    Nuk di pothuajse asgjë mbi jetën.
    Di vetëm se në kthesa të forta
    përvoja vlen më pak se dy drita të ndezura në gjoks
    Përpiqem ta fsheh lumturinë time nën pushin e bardhë
    si një portokalle e qëruar me kujdes
    Kam dalë dinakërisht prej profecisë sime gjenetike
    si prej një shpelle të gërryer nga vetmia
    e kapur fort pas barkut të dashit
    Po të mundohem të shtyj pak perden
    me dy gishtat e ngjyrosur në majë,
    dy hije shkojnw në harmoni mbi asfaltin e zi
    instumentisti dhe violinçeli, pas koncertit
    njeriu edhe antiprofecia.

    Luljeta LLESHANAKU

    Comment by Patrokli | October 17, 2007 | Reply

  54. Nje tjeter, e po atij Brezi: LINDITA ARAPI

    Unë të dua

    Unë të dua

    Qetësisht

    Siç marrin frymë të kamurit.

    Për ato që kam humbur

    Kaq fort të urrej

    Si një i vdekur vrasësin e vet.

    Meqenëse këmbët do të kalben

    Një ditë

    Unë të dua egërsisht –

    Kafshë që shqyen prenë e vet.

    E di që s’do të thithim ajër:

    Një ditë mes ferrash,

    Duke mos bërë zgurmë

    Do të ngordhim,

    Duke u qelbur në atë arë pa erë

    Që emrin ka Harrim…

    Unë të dua…

    Kur mbi ty pështyj,

    Jam unë që të lëpij me gjuhë

    Qetësisht.

    Të dua!

    Sa kohë jemi bashkë

    Nuk e di, pastaj,

    S’e di, të dehurit s’mbajnë mend ç’marrëzi bëjnë.

    Comment by Patrokli | October 17, 2007 | Reply

  55. thank you thank you thank you
    sot jam 40 vjec
    edhe jeta me therret

    Comment by bletebzz | October 17, 2007 | Reply

  56. Byreku ndonjehere eshte me i mire se manna, varet si gatuhet.

    Cifuti i panjohur

    Comment by patrokli | October 18, 2007 | Reply

  57. Po me Ladin c’patet, o vlla!

    PS
    “U be si kulla e babelit, njeri flet shqip, tjetri flet rusisht”….
    “Kulla e sat eme”….

    Moska, Tirana, Los Anxhelos,
    Sec u bashkuan ne nje kolkos….

    Comment by emigrant | October 18, 2007 | Reply

  58. akull, c’eshte toshkeza?

    Comment by bletebzz | October 18, 2007 | Reply

  59. B, Toshkëz, me hesapin tim, është emri i fshatit nga vinte Alma, ajo goca që s’është më fshatare…

    Comment by ravintsara | October 18, 2007 | Reply

  60. se paska lënë ravintsara gjurmët te laptopi im… sa herë i them, merr tëndin kur vjen në mësim…kështu blogojmë secila për hesap të vet, ndërkohë që dërdëllit ai që paguhet për atë punë…

    Comment by akull-naja | October 18, 2007 | Reply

  61. You were La Gioconda,
    Which had to be stolen!

    And someone stole you.

    Kot, sa me thon qe s’kisha naj gjo pesonale me Ladin…. jo per tjeter…

    Kjo s’di pse me kujtoi nje ruse, me emrin Olga Pavllova (besoj qe do kete nja 2 milion me ket emer ne Russland) qe nje dite vone, ishte rreth nja 10 e mbremjes, qellon ne zyren time; jeshëm të lodhur nga puna se sapo mbaruam nje projekt me burning deadline…. edhe donim te merrnim nje here fryme para se te iknim ne shtepi…. edhe Olga me pyet se si eshte muzika shqiptare…. edhe une i vura ne kompiuter Ajkuna qan Omerin (me lahute)…. edhe e degjuam nja tre-kater minuta sa eshte kenga…. edhe ajo u mahnit…. edhe hena dukej nga penxherja e madhe…. edhe une i them qe keshtu e kemi muziken ne…. kur vajtojme…. edhe ajo tha natenemire…. naten i them edhe une…. edhe prita nja pese minuta qe te mos qellonim ne te njejtin ashensor…..

    Pune dreqi. Edhe ti B, cer temash hap!

    Do vej nje nga Hatibi neser, natyrisht pa perkthim, se me ate copezen e vockel qe e provova e di qe e dhj…va fare ….

    Turqeta per tani … dmth zdrasvujtie….

    Comment by emigrant | October 18, 2007 | Reply

  62. Nete Shkurti

    Te shtena
    Nata shpohet e pikon
    U mbush qyteti me uje prej macesh

    Te shtena, te shtena
    Rrezohet gjumi permbi nenat
    Rrjedh neper udhe qumeshti i gjirit
    Valiumi

    Frika qytetare, meshe e mekur nen bankat e drunjta

    Te shtena, te shtena
    Zhurmojne neper qepalla kepucet e renda
    Me kembe te mitura ushtaresh brenda

    26 shkurt 1991

    Comment by emigrant | October 20, 2007 | Reply

  63. mano mos ma luj jabonxhiun.
    shif ke albasoul se ke aty kenget e veriut me lahute. une ua vija atyre te punes sa here me canin koken, pastaj i fusja dhe nje polifoni nga mbrapa e nuk guxonte kush te afrohej ne zyre. hehehe.

    Comment by bletebzz | October 20, 2007 | Reply

  64. un’ s’jom wimp… un’ jom mcifu mas gaxhoit… :D :P

    turqeta, mono (tha qazo prefekti)

    Comment by emigrant | October 20, 2007 | Reply

  65. blete, moni rrezik s’ka punu naj her’ n’korporate amerikone, ku llafi’ par’ sa shko osht qi sakon se e ngjyni ke shoqet e punes, se jau preme e ja hudhem moces ene s’ka kirurg qe ju bo dermon…. ne fund te bijne shpatllave dhe to make you feel bettet, te kujtojne proverbin arnaut “ujku ha larg”…. :D :D :P :P

    (Qazo: un’ nuk du bakshish…. pooo ti po deshe jepja monit, se ai ka i rreth kalamoj… :P )

    Comment by emigrant | October 20, 2007 | Reply

  66. S’po e qit koken njeri. Qekam “dhe i vetem trim ne lufte” pranej po gafurrem…. as i gaxho rreth e rrotull… cer qefi….

    (miu after 1L raki skrapari: ku osht ai macoku mer po s’ja q… n… n… g…. )

    Deri heres tjeter, B.

    Comment by emigrant | October 20, 2007 | Reply

  67. hariti patrokli,…
    i veshur me rrobat e Akilit, ne kete rast me rrobat e “emigrantit”…
    emigrant, me ke pyetur njehere per kuptimin e ketij nick-u… a mbase ti nuk me ke pyetur asnjehere e prapeseprape une dua te ta them…
    Ajo qe nuk kuptojne njerezit, mik, eshte qe Patrokli eshte simboli i robit qe jep jeten per shokun e tij.
    Nashtina, kta te Hollivudit s’i kan kuptu asier kto gjona,(si i thone asaj: ne shtepine e te varurit nuk permendet litari) dhe kujtojne se po nuk pati icik ashk e icik zjarr nuk ka shons qe tjetri te jape jeten per mikun e vet, heroin e tij.

    PS: ku jeni mer miqte e nates? emigranto, mono, blete, ju ka zon gjumi e?

    Comment by patrokli | October 21, 2007 | Reply

  68. I like you, Patrokel. Dhe me kujton dike qe e kam pelqyer gjithashtu shume-shume-shume…. po i njejti stil, mprehtesi, dhe ajo dickaja qe s’u thenkesh dot me llafe, por qe lidhet gjithsesi me preferencat shpesh identike. I mean what I am saying here, this is no bullshit, whatsoever….

    Me duhet fatkeqesisht te largohem dhe te jem intermittently online per nja tre ore. Nuk di nga shkruan, por po te jesh nga evropi, s’di a do flasim prape sot.

    Warnung: Will never be this soft again!

    PS Bleta eshte zhduk pa lene gjurme….

    Comment by emigrant | October 21, 2007 | Reply

  69. ketu ketu jam
    po bej sikur po marr pjese ne diskutimet familare.
    eh kemi halle te medha.

    Comment by bletebzz | October 21, 2007 | Reply

  70. si po kalon? a te kerkojne mend te pakten me zgjidh hallet?

    PS Patrokli hapi nje teme interesante per nickun e vet. E vetmja gje qe mua me ka ftohur ne historine Patroclus – Achiles ka qene natyra erotike e lidhjes midis tyre. E di qe ngjaj i prapambetur, por kam dicka qe me sjell te vjellen ne gryke nga homot (meshkuj; femrave jau u duroj lezbizmin shume me teper, per cudi). Sikur s’ngjit heroizmi hic, e mori dreqi. Dhe ata te lashtesise e kishin buke e djathe njeqind here me keq se sot.

    Nejse, B., te cova larg nga hallet familiare me duket. Po i jap ndonje berdaf te fundit shkrimeve te mija para se ti nis, mrs.B., thank you!

    Comment by emigrant | October 21, 2007 | Reply

  71. …nuk e di ke te kujtoj emigrant, po me behet qejfi qe te kujtoj dike qe e paskerke pelqyer shume-shume-shume…se dihet: ne perhere transferojme, ne nje menyre a nje tjeter, ne nje mase a nje tjeter, shkembejme (..give me your number, I’ll give you a mother ..ose.. t’i jape kalen-e te martonj djalen-e)… shkembejme figura te njohura e te dashura me me pak te njohura, (transaksion qe jo perhere del me fitim) duke qene kjo e vetmja menyre qe dime per te ndertuar shokun, femijen, gruan, burrin, heroin, te mundurin… Qe te kthehem tek ti, presupozoj qete dhe me shume kenaqesi shpresoj, te me kesh shkembyer me ndonje mik, a ndonje shok, te pavarur nga gjinia.
    E pavaresisht se Hatibi thote :”por une dua te te dua, dua te te dua me cdo kusht”, duke na kujtuar ketu dhe menjehere per urgjencat e te gjithe dashurive (te te gjithe ngjyrave, gjinive, dhe flamujve).. te cilat, (keto), ne kete jeten time gjithashtu te shkurter….perhere e me shume… ma kane hequr lirine…

    PS: Homoerotizmi eshte vertete i peshtire. Estetikisht dua te them. Artistikisht po ashtu…seriozisht… eshte shume e sikletshme te shohesh dy burra te puthen… nuk e kam fare per pune homofobie… sigurisht une mund te jetoja ne nje lagje me njerez qe kane keshtu pelqimesh, por nuk do ZGJIDHJA te jetoja prane tyre, dhe nuk e fsheh dot njefare arareti me keta te njejtet:.. dy celsa … dy brava… (te mos emocionohen ata qe merren me “Dituri Makine”)….
    ika se me vajti vone. Pershendes Bleten, emigrantin, manin, dhe… si tha ai arixhiu: gjithe prinderit e mi kudo si te ndodhen:)

    Comment by patrokli | October 22, 2007 | Reply

  72. o mono shnetin mono shnetin…

    Comment by patrokli | October 22, 2007 | Reply

  73. Qazo: Iiiiihaaa, sa zakon t’keq e ke ket tina Mono, po s’e mcefe naj 5 frongsh, s’t’rrihet mo ne tyna……
    ……Ene vrej ktuna, vrej mer ktuna po t’thojn…. ku hik mer, abubuja ku m’jon mshtjell mu ktu i tuf’ xxxxxxxxx, …. , Hajrie…. Hajrie…..

    Comment by emigrant | October 22, 2007 | Reply

  74. PERMBI REVOLUCIONIN

    Me mbaruan cigaret ne stacion te autobuzit
    Duke pritur revolucionin tjeter
    Ketu kam mbetur
    Gozhde e perzhitur, e shtremberuar
    Neper shkrumbin e kishes se djegur.

    Si neper pistoleta me mulli
    Te gjithe jane futur koke me koke
    Neper shtepi

    Gjithe revoluconet te parafundit jane
    E gjithnje jeta ime e fundme, e fundit
    Lire mi bleve lotet, mi blete
    Krejt trupi me dhimbte nga dashuria
    Per popullin e barrikaden.
    Dua te vdes e ta harroj
    Ta vjell. Dua te vdes kot
    Ose hic te mos vdes nese duhet
    Te vdes me qellim
    Do marr nje lypes te mitur mulat
    Ta ngroh e ta rris ndyre
    Ju ftoj te gjitheve ne strofken time
    Te me peshtyni ne fytyre
    Veç te mos me provokoje njeri me plaget e veta.

    Por rrofte, rrofte flamuri i ri
    Edhe çdo dashuri e vjeter
    Ne ardhte prape dita, ne rruge prap do jem
    Me gure do godas patjeter
    Ata qe jane grumbull
    Dhe ata qe do rrine vetem.

    1991

    Gjashta maç

    Comment by emigrant | October 22, 2007 | Reply

  75. “Me mbaruan cigaret ne stacion te autobuzit
    Duke pritur revolucionin tjeter
    Ketu kam mbetur
    Gozhde e perzhitur, e shtremberuar
    Neper shkrumbin e kishes se djegur”.

    wow! strong verses!

    Comment by belle_fleur | October 22, 2007 | Reply

  76. VULLNETARI

    Sa here kthehem nga kufinjte
    I gjej te gjitha martuar
    Askush nuk qan per kete luftetar
    Qe me shoke te paket pushton toka te reja
    Zamdhon atdheun
    Asnje leter e parfumuar per kete vullnetar.

    Po ne nje ose nje tjeter menyre
    Do t’i zbusim fiset e vjetra, tokat djerre me komite
    Perandoria do te perfundoje dikur
    Megjithe kokat e grave, qe tek luftojne
    Si skllever i terheqim, varur gjyle ne kembe
    E s’jane tonat
    Ne nje apo tjeter menyre
    Perandorine, Atdhene
    Njerezia
    Kur ta kene
    Te perfunduar
    E t’u vene
    Ushtare burrat neper kufinjte
    Qe ne vete aq te larget i sajuam
    Krejt te sendisur e kokerruar kur tu vene
    Ne mbrojtje trojesh qe hiç s’i kerkuan
    Atehere qeveria do na kete dekoruar
    Duke fshehur plaget e shemtuara me duar
    Ne sheshe do hidhemi me fishekzjarret
    Ndersa nisen trenat me ushtare
    Do hidhemi e do kercejme
    (Duke pasur kujdes mos shkelim guackat
    Ku ato ndryjne gjithe veten e tyre
    Te lagesht e perulur
    Me nje bindje eprore qe te deh)

    E aty mes dantellave intime, letrave te mallit
    Fotografive te te pareve, e kutive te duhanit
    Kur ushtare burrat tu vene ne provincat e largeta postare
    Do perpiqen te na joshin qe tu bejme shoqeri
    Por ne do tu shmangemi
    Atehere vejusht do te na bejne propagande atdhetare
    Per te na mbushur mendjen te martohemi, te bejme femije
    Te fyera do te flasin ashiqare
    Por ne te plakur do tu tregojme per fushatat, vetmine
    Per vrasjen e robeve, babezine
    E dhjetra budallalleqe te tjera te vjetra nga lufta
    Do tu falim dekoratat e asgje me
    E do ikim te pijme ne klubin e veteraneve
    Duke menduar per nje kryengritje te erret
    Per te permbysur perandorine.

    1994

    Gjashta maç

    Comment by emigrant | October 23, 2007 | Reply

  77. Kurre virgjer
    (ironi e holle per policine)

    Kjo poezi, ky pathos
    ka lidhje
    me virgjerine time
    Po une titullit
    nyjen ja hoqa mbiemrit
    e doli “virgjer”
    virgjin.

    Do ta marr kete “e”
    te vogel e do ta vendos
    dukshem per poezi
    Ide shapkash

    Kur jam dhene
    natyrshem
    natyrshem jam dhene
    kurrkush s’e zbuloi virgjerine
    gjaku perhere I asaj tjetres
    tjeter ish
    jam dhene natyrshem
    s’e s’doja
    ende s’dija
    s’di as kete

    Do ta marr
    kete “e”
    te vogel
    e do ta
    vendos
    dukshem
    ne poezi
    e
    degjoni
    une po ju them
    Kurre virgjer!
    Kurre fashizem!
    edhe analfabetizem!
    (eshte me kushtetute)

    Ajo kurre nuk e di
    a jam
    apo s’jam
    e a jam
    apo
    s’jam
    virgjer
    Cfare pyetje shapkash

    Shapkat
    mbahen rende per virgjer
    te betohen te dyja
    ashtu si nofulla gomari
    secila
    por te poshteme (nofulla)
    aq sa prekin token.

    Plastike shapkat, shiten per te virgjera
    ne supermarkate
    Shiko edhe kontradiksioni
    edhe shiten
    edhe virgjer
    e nuk dihet
    eshte pranuar
    se jane te pashkelura me pare ga njeriu
    sepse jane te reja
    se kur vjeterohen….
    ….askush nuk po çuditet
    me murgeshat….
    ….por vjetersia
    Bejne perjashtim ketu
    shapkat e murgjeve
    si edhe “shapkat”
    qe ne letersine shqipe
    ka edhe shpende e kapele.

    1994

    Gjashta maç

    Comment by emigrant | October 24, 2007 | Reply

  78. Well, he is something, isn’t he?

    Comment by emigrant | October 24, 2007 | Reply

  79. Hatibi is more than something; the expression larger than life, if ever was correct, describes him. Nganjehere me duket se edhe ai vete “s`di” c`te beje me ate veten e vet…

    Comment by losttext | October 24, 2007 | Reply

  80. I admire him already; adore him, actually. And envy him. But need to know more before I get to your wavelength, which might be by all means right!

    PS I cannot envy IK, though, as my braincells cannot produce that much of stupidity… you get the difference there?

    Comment by emigrant | October 24, 2007 | Reply

  81. Admire I get, adore, even so (I`m sure he`d be embarrassed), but why envy :)… I find the latter a bit in contradiction with the first two.

    IK I`ve met at a dinner an american producer threw at her house here in New York. While I was growing up, from my early teen years to the late ones, I used to worship the guy; meeting and talking to him in person after all this time was sorta dissapointing

    Comment by losttext | October 24, 2007 | Reply

  82. Shit, this is a language (expression) BS; when I say adore, admire, envy etc, for EH or IK, I mean only their work… don’t mean anything about them as humans, which bears no relevance to me. Need to be clear about this once in a while.

    envy is quite a natural reaction… goes well with admiring, as long as it is healthy and not wicked / ill-minded.

    Comment by emigrant | October 24, 2007 | Reply

  83. Cimo, I too meant it regarding the work, but dont mind me; jam icik i bezdisshem une kaiher, “rremoj” pa te keq :)

    Comment by losttext | October 24, 2007 | Reply

  84. S’ja kom titullin ksaj edhe s`e di a e ka postu najnjoni ktu, e gjeta mes nji tufe letrash ket poezi te Vinit.

    Zone ushtarake, adriatike, Bisht` i Palles.
    Pasdite e korrikut, monedhe e florinjte
    me profil mbreti, ne gojen e mbyllur te nje femije
    qe nuk e di ku shkon.
    (Atyre qe e dijne u dhemb).
    Pasdite e prillit-gisht kembe me thoin e porsaprere
    mbi nje qilim Persie plot flaute e zogj.
    Ky eshte Bishti i Palles, ky eshte emer gjiri
    pasdite per pasdite
    rrethuar me revani te thata kodre: dhe deti perpara
    si xhami ne kornizen e sapovarur ne nje agjenci
    udhetimesh.
    Mbyllur gjithe lumturia ne nje epruvetez trishtimesh,
    rere e lagur gjer ne kerci
    dhe kercunj bie deti ne gjinj, dhe mijera shishe
    plastike,
    pa asnje mesazh,
    dhe kukull-foshnje me kokerdhoke gome,
    dhe gjurme qeni ne ranishtet bie deti,
    dhe dhembe te thyer guackash.
    Lufta ime me genjeshtren dhe harresen
    prodhon poezine per gjirin tim
    hermetik te Bishtit te Palles, zone ushtarake
    shkurre celiku,
    kuba betoni rrekellyer nga Enver Hoxha, ngulur jeshile
    pergjysem ne plazh.
    Vij te gjej detin vetem me gjire ushtarake kubane
    ne postblloqe e zona te minuara i vidhem
    publikut,
    ne plazhe te nje virgjerie ruajtur dhunshem nen
    infibulacione
    te Traktatit te Varshaves.
    Nudistet, heroinomanet, muslimanet me mjekrra te gjata,
    serfista intime te palavdi,
    te perndjekur, po ne lufte me shoshoqin per
    ekskluzivitetin
    e Gjirit
    te Bishtit te Palles; topitur toponimia nen
    diell,
    larg harreses popullore dhe policise
    e sidomos larg grarise, isha ne punen time, gati vetem
    ne kilometra te drejta-lagur me uje, thare me rere
    me koken plot gjera te vjetra,
    duke qemtuar me nge si ne librari
    neper sqetullat leshterike te plazhit,
    kur ja, gjeta (dhe zemra me kumbon si gomone)
    gjeta pas nje blloku betoni, betohem,
    nje shiringe te holle te heroines
    dhe
    nje pale mbathje gjumi.
    Nje shiringe te vdekur, me nje thep te vjeteruar gjaku
    ne fytin e tejpashem.
    Kurse perbri, nje pale mbathjesh te lageshta, ende te gjalla,
    me lule te erreta gocash,
    elegante si nje klavikul e zier delje
    ne fytin tim.
    ……………..
    Pasdite prilli apo shtatori apo maji,
    me te renkuar rremova
    reren
    dhe hapa gropen
    dhe ngaqe nuk me nxinte,
    varrosa thjesht
    shiringen, me agen e thelle si orgazma,
    dhe ato te tjerat-lulet nje nga nje,
    varrosur me rere, diku vite me radhe,
    ne Bishtin e Palles cdo pasdite,
    ne nje gji sekret
    me detin ne te djathte
    dhe zemren-bregdetare-ne te majte,
    qe dridhet jugut
    ku balli merr kokrra rere ne cdo perkulje,
    ne ca vende, o shok, mund te shkohet vetem
    duke vdekur me pare.

    Ervin Hatibi 2002

    Comment by losttext | October 24, 2007 | Reply

  85. esh ke “Pasqyra e Lendes” kjo poezia…titullin ta them kur te shkoj ne sh’pi

    Comment by patrokli | October 25, 2007 | Reply

  86. poezia titullohet “***”

    Comment by akull-naja | October 25, 2007 | Reply

  87. ze be..

    Comment by patrokli | October 25, 2007 | Reply

  88. qafsha ty!…:)

    Comment by akull-naja | October 25, 2007 | Reply

  89. … po po … Liri Popullit! :)

    Comment by patrokli | October 25, 2007 | Reply

  90. VF!:)

    Comment by akull-naja | October 25, 2007 | Reply

  91. Aklli, “ja vdekje ja liri”:))

    Comment by belle_fleur | October 25, 2007 | Reply

  92. qeke më e vjetër se unë ti belle (JVJL më duket se ish në kohë të turkut…:P)

    Comment by akull-naja | October 26, 2007 | Reply

  93. Ti do vish dhe poetika

    Ti do vish në mëngjes tek unë
    I mpirë në shtrat kursej
    Çarçafin, nuk ta rrudh, çarçafin e ri
    Kam zënë vetëm një cep të shtratit tim
    Si të mos dua të të prek
    Ti do vish në mëngjes nesër
    Do hysh pa frymë nëpër çarçafë
    Aty ku ke qenë gjithë natën, e druhesha
    Mos të të cekja me gjunjë
    Nuk di pse po shkruaj
    Jemi romantikë, pra, merret vesh vetë
    edhe pa mua
    S’lemë flutur nate pa kapur
    E pa ngjitur me bojë në fletorkë
    (nëse kjo është poezia, unë qenkam
    Në fakt
    Roje nate në konviktin e vajzave,
    të pres)

    Gjashta Mach

    Comment by karmapolitick | October 26, 2007 | Reply

  94. Jam merzit sot (per faj tim), pranej po vej kete me poshte.

    Merzia

    Merzia varferon veç pjese te trupit
    Te cilat fshihen nen bust
    Merzia, piedestal qe me larton
    Kesaj rruge pa tradita, pa barrikada

    Te pjek merzia, merzia, merzia
    Siç piqet nje pikture antike, plasaritet verniku
    Pluhuri mbi pikture I josh qepallat te ulen
    E tonet kuqerreme te burojne nga melçia
    Prej piktures e sajojne dhomen e vetvrasjes, ku perdet u ulen
    Eshte dhoma e mire e miqve, me çeles
    I je qepur nje karrigie te rende dhe nuk del kurre
    Nga titulli I librit, brenda te cilit sigurisht qe ti ekziston
    Nen emra te rreme e kujtese te njellojte
    Ne nje cep te biliotekes do ta gjej te vjeter librin
    Merzia, merzia
    Merri gjymtyret e mija e hidhi ne ndonje loje
    Ku veç mund te humbet
    Veç te mos e prek me trupin
    As te falem me to nuk dua
    Ose I nderroj gjymtyret me floket e mij
    Ah, floket e mi dy here te prere, aq te gjate
    Mes tyre gjendesha mes nje kopshti trendafilesh ujitur pa gjak
    Ku stolat kendonin me ze te harruar
    Shatervani….
    Aty midis flokesh I shpetoja njerezise
    Tek me sy te mbyllur ecja e s’me shihnin
    Kerkoj floket e mij qe qene te verdhe
    Po krejt ma thithnin te keqen dhe me linin mua
    Veç merzira te mira
    Po tani qe pa floke kam mbetur, pa njerez kam mbetur
    Merzia
    Eshte diçka e hidhur qe nuk ben dot pa te me
    Si edhe pa e quajtur pikellim apo me fjale te ndera
    Eshte diçka qe vertet te kthen ne bust
    Barkun me qime e kofshet ti fsheh e ti ruan
    Ne nje uje te mbyturish
    Qe ti kesh per pleqeri
    Tani qe zhduka edhe floket e shenjte
    Nje figure e lojes me letra jam bere
    Duke buzeqeshue me lule gazi ne dore
    Me ca rroba te stolisura fort
    Bust, bust spathi si fant
    Me dy koke e kater duart me thika e gjethe te gjumit
    Tanime merzia si nje gjarper pellumb
    Ne nje fole thurur prej flokesh te ngordhur
    Ngroh si veze dy kokat e mija
    Njera eshte per vrasje, tjetra per vetvrasje.

    Comment by emigrant | October 26, 2007 | Reply

  95. Nuk di se pse poezia e Bishtit te Palles me solli nje poezi qe e kam shume per zemer te Jorgo Seferis> (Perkthim i shpejte i imi)
    Mbreti i Asines

    JORGO SEFERIS

    Gjithe mengjesim kerkuam rreth forteses
    Duke filluar nga ana e hijes, atje ku deti,
    I gjelber a pa shkelqim – gjoks palloi te therrur –
    Na perpiu si koha, pa pasur nevoje te hapet.
    Damaret e shkembit vareshin qe lart-poshte,
    Hardhi te perdredhura, te zhveshura, te degezuara, qe gjalloheshin
    Nen prekjen e ujit, e syri qe i ndiqte
    Luftonte te shpetonte nga ajo lodhje shkembore
    Ndersa fuqia e linte gjithnje e me shume.

    Ne anen e e rrahur nga dielli nje plash i gjate e i shkrete
    e diamantet lekundes te drites mbi muret qikllopike.
    Asnje gje e gjalle, pellumbat e eger kane fluturuar tutje
    Dhe Mbreti i Asines, qe e kerkonim
    C’prej dy vjetesh tashme,
    I panjohur, i harruar nga te gjithe, bile edhe nga Homeri
    nje fjale e vetme ne “Iliade”, edhe ajo e paqarte
    e hedhur ketu si nje maske e arte varrimi.

    Kur e preke, te kujtohet tingulli i saj? E zbrazet ne drite
    Si nje shishe e thare ne dheun e germuar
    E njejta zhurme qe rremat tona benin mbi det.
    Mbret i Asines , nje zbrazetire nen maske,
    Gjithandej me ne, gjithandej me ne, fshehur pas nje emri:
    “Asinis ne… Asinis ne…”
    dhe statujat e femijeve te tij
    dhe deshirat e tij, rrahja e kraheve te zogjve, dhe era
    ne te caren e mendimeve te tij, e anijet e tija
    te ankoruara ne nje port te zhdukur:
    e nen maske zbrazeti.

    Pertej syve te medhenj, lakimit te buzeve kacurrelave te gdhendura si nje basoreliev
    ne guasken e arte te qenies tone
    Nje cep i erret qe ti e sheh tek lundron si nje peshk
    Ne bunacen mengjesore te detit:
    Nje zbrazeti kurdohere brenda nesh.
    Dhe zogu qe shtegtoi larg dimrin e kaluar
    Me nje krah te thyer
    Drejt nje jete tjeter
    dhe gruaja e re qe iku
    per te luajtur me dhembet e qenit te veres
    dhe shpirti qe rremonte duke kuisur ne boten e poshtme
    dhe atdheu si nje gjethe e madhe rrapi permbytur nga perrenjte e drites
    me monumentet e lashte dhe dhimbjen e sotme.

    E poeti ndalon , duke shikuar guret dhe pyet veten
    Nese ato vertet ekzistojne
    Mes ketyre linjave te rrenuara, pragjeve, pikave, boshlleqeve, dhe harqet
    A ekzistojne ato ne te vertete
    Ketu ku tjetri puqet me ecjen e shiut, eres e rrenimit
    A ekziston atje levizja e fytyres, hija
    E butesise
    te atyre qe na i shtrydhen kaq cuditshem jetet tona.
    Ato qe mbeten hija e valeve dhe e mendimeve
    Me pafundesine e detit
    Apo mbase jo, asgje nuk ka mbetur vec peshes
    Se mallit per peshen e nje jete te vertete
    Atje ku ne rrime tani rrenjeshkulur, perkulur
    Si deget e nje shelgu vajtues akulluar
    Ne nje deshperim te pafund
    Ndersa perroi i verdhe mengadale
    Leshohet poshte, nxiton lart –
    Ngulur ne balte
    Imazhi i nje forme qe vendimi hidherimit te pambaruar
    E ka kthyer ne gur:
    Poeti, nje zbrazeti

    Shqytin duke mbajtur dielli ngjitet duke luftuar,
    Dhe nga thellesite e shpelles nje lakuriq i trembur
    Godit driten ashtu si nje shigjete godet mburojen:
    “Asini ne… Asini ne…”
    Ndoshta ishte ky Mbreti i Asines
    Ai qe ne me kaq ngulm po e kerkojme nen keta mure
    Duke prekur nganjehere edhe prekjen e tij
    Mbi keta gure.

    Asini 1938

    Comment by Peshku Fluturues | October 27, 2007 | Reply

  96. Patroklo, si e ka titllin mer daj…
    Bishti i Palles, simbolikisht varrim i se kaluares, shpirtin ta qit ngadale, ashtu sic dezintoksikohet trupi…
    S`po lej dot as cinaren, vetem e rrej veten se pi gjoja duhon indjon, pa kimikate, additives and that other crap. (lexova qe nje cigare konvencjonale, cdolloj marke, ka gati 2000 lloje kimikatesh, midis tyre dhe bar miu). Kto american spirit kane vetem good ol` nicotine. Tashti e pashe, si na eshte bere gjuha, gjysma gjysma; naj njoni/njona duhet te shkruaje naj tregim kshu, gjysem shqip, cerek onglisht, ca erza taljonce etj etj, e ta botoje ne shqiperi; e kuptojne atje, eshte bere trend :D

    Comment by losttext | October 28, 2007 | Reply

  97. losttext , ashtu sic tha akulli me pra :”***”

    Comment by patrokli | October 28, 2007 | Reply

  98. s`e kisha perdor nenfokalen e bi-ve, me shpetoi shenimi i akllit… :)
    kom lexu kaq shume poezi kto javet e funit, po menojsha qe mund ta shtyj nja nje vit te pakten pa te;
    pastaj gjeta nje varg, tek fare: “kam kaq kohe qe s`lexoj poezi, sa mund te ha doren time”
    - me mir pa afate, jo per gjo, po asnjehere s`i permbahem.
    Blete, je tu shkrujt najgjo per Hellovin…

    Comment by losttext | October 29, 2007 | Reply

  99. kam kaq kohe qe lexoj poezi, sa nuk bej me therrime…

    Comment by patrokli | October 29, 2007 | Reply

  100. AUTO

    FLENE NE XHEPA
    LETRAT E PADERGUARA
    I NDJEJ NEN LEKURE RRESHTAT TE PESHPERIJNE
    ZARFAT TEK DRIDHEN
    FILATELI QE TE DASHURIT NUK DO TE MUNDIN
    TE MA SHQISIN NGA MISHI
    JANE LETRA QE MBASE EDHE I SHKROVA
    POR VETES IA DERGOVA
    NE ADRESA TE LARGETA
    THUAJ SE VETEN DUA TE SQAROJ
    ME ARSYET E TE TJEREVE
    PER PAMUNDESITE E MIA
    ME FLENE NEN LEKURE
    LETRA
    NJE TUFE E TERE
    LETRA QE MBASE EDHE DO TE NISEN
    NE FAKT U NISEN, POR PER TEK UNE
    QE SI KUTI POSTARE E VJEDHUR
    GRUMBULLOJ PER VETE NJE FARE NGROHTESIE, FJALE TE MIRA
    QE VETE I SHKROVA PER TE TJERE AQ MIRE
    SA NUK MUNDET ASKUSH TE ME SHKRUAJE.

    Ervin Hatibi

    Comment by Thus I Spoke | November 2, 2007 | Reply

  101. Cuditerisht takimin e pare konshient me Hatibin nuk e kam pasur me asnje prej fidaneve te artit, ai kultivon; perkthyer me thjeshte ne te njejten gjuhe, para se te ndeshesha me lirikat e Ritfolkut, poezite, essete, apo edhe pikturat e tij, u perballa me “Antologji nga Genci Mucollari dhe Ervin Hatibi, nga libri me te njejtin titull: “Antologji | Blake, Ginsberg dhe Morrison”. Shoqata e idealisteve te rinj, Tirane 1994.” Kuptohet Hatibi kishte gedhendur prologun e librit ne nje menyre tjete te zakonshme dhe tejet shkujdesshem.

    Nje liberth ma dha hua dikush, me duart i dridheshin e gishterinjte e shtrenguar fort pas kapakut, sikurse mbreti ne shtratin e vdekjes pason spektrin te pasardhesi.

    Pasi e rilexova librin per rreth 5 here, vura re se gjithcka me vlere ne te ishte “Hyrja” e Hatibit. Vite me vone kur u zhyta nder vargjet e Ginsbergut, dhe u mbyta ne ato te Morrisonit, (Blake nuk e kam prekur me dore, tejet larg shijeve te mia) – kuptova se pata pasur te drejte. Pothuajse asnje prej poezive dy poeteve te permendur me siper nuk ishte e plote, dhe perkthimi ishte makaber. Te kjo “pike” rritej utopia e idealizmit te propaganduar prej perkthyesit dhe metafora e pafajesise se Hatibit, (ngjyrat e pafajshme ANTI-amerikane, te Ginsbergut e Morrisonit, tek perbejne anti vleren e fabules anti-reklame “coca-cola”).

    Gjithesesi, “coca-cola” dhe “e per7shme” jane sinonime e antonime te njera-tjetres. (Ketu mund te ndalemi njehere tjeter, me qellim auto-stopi.)

    “Sa here lexoj Poezite I shtrire ne shtratin e dhomes, (pasi ky eshte I vetmi pozicion I leximeve te mija) me qellon te perjetoj ndijime te mrekullueshme, qe ne shtrat, s’kam mundur t’I provoj kurre ne menyra te tjera. Ketu nuk ka cudi. Ka vetem poezi. Jam pjese e asaj qe lezoj.

    Keto dite, mbi carcafet e vapes isha me poezite e perkthyera nga Genci, neper ca flete te pastra, ku nje tjeter lexues para meje kishte shenuar me laps titujt e poezive qe I pelqenin. Nga disa prej tyre, por edhe nga shume te tjera te pashenuara me laps, provova ato, te lartat, dridhjet e verteta prej njeriu qe aq rralle e me rralle ma justifikojne jeten.

    Une nuk e di mire c’eshte e c’nuk eshte poezia, por di t’a gjej per shpirtin tim, dhe di fort qarte se cdo te ndodhte kur ajo te me mungoje.

    Duke I lexuar, mendova vertet se zgjedhja e mire e ketyre perkthimeve te Gencit do te bente nje liber te mire. Mendova bile, dhe shume shpesh me ngjet, mendova se si valle ia bejne njerezia pa keto poezi apo pa ndonje poezi tjeter. Nuk eshe fjala per biblioteken me rimeso arre te vjedhur, apo per dashnoren qe kerkon qiqra ne hell, por vertet se si ia bejne njerezit, qeniet me te dobeta te qiellit, pa poezi?

    Kerkoje o njeri absoluten e ekstazen ne kete Bibel Pirate, ku Ginsberg, Morrison and Blake jane rraportet e atit, birit e shpirtit te shenjte! Gjeje o njeri I thjeshte e I vogel ate qe nuk e deshe ne kete liber te lire, e mbase thjesht nisur nga Rock’n’Rolli I Jim Morrisonit te radios, perfundon edhe ti gabimisht ne dyert mishngrenese te POEZISE.

    P.S Falenderoj Gencin dhe Zotin. Ervin Hatibi

    Treshja e zgjedhur perfaqeson nje pjese te shpirtit poetik Anglo-Amerikan te cilin e cmoj per “kerkimet” ne abiset e thella te shpirtit, kufive mes fenomeneve e dimensioneve dhe te perjetimit te vibracioneve ne hapesirat e ndricuara nga drita e yjeve. Te ndodhur ne kufirin midis ketyre dy hapesirave, karakteret e jashtezakonshme te botes se shpirtit I eksplorojne ato duke u zhytur ne abiset e frikes, mallit, shpreses dhe emocioneve komplekse te krijesave njerezore karakter-dobeta. Per ata ky karakter duhet te temperohet ne nje stine ku klima te jete e pasur ne mendime dhe shpirti te purifikohet duke lene pas mekatet te djegura si lulet seksuale te nje pranvere kuq e verdhe, si panorama e nje nate vere te nxehte.

    Cilido ka pasur dobesite e veta, frikerat e brendshme, por me kalimin e kohes u reduktuan nga vete persosja e nje udhetimi reflektues brenda abisit, deri ne skutat me te thella. Purifikimi I dyerve te perceptimit per Blake, vizionet mistike dhe vibriacionet kozmike per Ginsberg, droga dhe halucilacionet per Morrison, dhe emruesi I perbashket poezia, I coi ata se gjalli ne perjetimin e gjendjes imagjinare pertej kufijve te se njohures, pertej kufijve te se mires dhe te keqes, aq keq te ngaterruara nga njerezit.

    Perendimi eshte I sunduar nga materializmi I tij I paskaj, duke ndrydhur nevojat shpirterore qe cojne ne deformime e devijacione. Ngarkesa te padurueshme, ritmi prej ferri I jetes se perditshme qe ata e quajne me delikatese stres, industrializimi total po behen shoqeruese me shume se te bezdisshme e te paevitueshme. Ky destruktim I mankthit tone po con ne sofistikimin siperor te maredhenieve mes objekteve e subjekteve. Nga keto konsiderata rrjedh nevoja e njeriut per te pjesmarre ne bote me te dy menyrat dhe do t’a shohe qe nga kendi aktual I veshtrimit, bota eshte absurde.

    Dhe ja ku shfaqen me vizionin:
    William Blake – “Per te gjetur shtegun e perendimit drejt, permes portes se zemerimit, une shoh agimin e drites.”
    Allen Ginsberg – “Betohem qe une kam pare driten, Realiteti eshte nje ceshtje, qe ta kuptosh sa reale, bota eshte tashme.”
    Jim Morrison – “Kjo eshte jeta me e cuditshme qe kam njohur, trupa konfuze, kujtime te shperdoruara, ndersa I arratisemi dites drejt nje nate te ngurte.”

    Ideja themelore qe buron nga treshja, eshte formimi I natyres se brendshme duke u persosur gradualisht derisa te arrijme stadin me te larte te perfeksionit. Njeriu per ta eshte pergjegjesi I pare absolut I veprimeve dhe kushteve te tij. Pavaresisht nga Zoti yne, ne jemi te gjithe bij te tij e nuk ka bij te perbuzur e aq me teper te mallkuar. Ata njohen nocionin se gjithcka, nepermjet se keqes, drejtohet nga e mira dhe se kjo jete s’eshte tjeter vecse nje kokrrize rere ne shkretetiren e kohes.”

    Ervin Hatibi

    Comment by Thus I Spoke | November 2, 2007 | Reply

  102. S’ka

    Ne diten sot asgje s’ka pasur
    As fjale,as puthje,as kafe.
    As leke te humbura ose fituara
    As telefon ku te behen llafe

    Vetem shi mbi xhama ka pasur
    Zhurma te largeta ne qetesi
    Era ka fryre e ftohte mes pemeve
    Si pemet jemi yne dhe ti

    Sot ska,asgje te forte ska
    Kane dale krimba mbas shiut
    Qe ne balten e bute ferkohen
    Te perlyer,si buze pleqsh

    Nje peme leshoi gjethet
    Mbuloi tablone e ndyre
    Ngeli lakuriq per vete
    Dege holle ne trupin e fryre

    Zot,sot?S’ka zot sot
    Ka lende gjuhe te zjarrte
    Fuqi,me ose pa
    Mbi zgavra rrine syte e acarte

    Profil I heshtur jete
    Ku ka vetem,S’KA,bosh
    Ne arkivole flene ndjenjat
    KUJDES ,se mos I zgjosh!

    Fli ti shpirt tradhetar
    Kycur ne trupin burg
    Manastirin e ke te bukur
    Vete je i ngrate si murg.

    Ska.E si mund te kete?
    Aty ku zjarri ka kaluar.
    Aty ku dikur ish parajsa
    Tani ferri ka zbarkuar.

    Shpresat jashte kane ngelur
    Deren me thonj gervishin
    Cirren nate e dite
    Duan te jene ku ishin

    Po foleja u prish,copash ra
    Ska shprese per shpresat
    Ska.ska.ska
    Ja ato filluan denesat.

    Ah zot,ti qe jep e merr
    Zgjidh me mire here tjeter!
    Pse ma hoqe …… nga jeta?
    Shkruaje kete pyetje ne leter.

    Kujtoje kur te me kesh.
    Dua pergjigje pa klas.
    Mbaje mend kete.
    Ndryshe do te te vras.

    Ma kthe qe te shpetosh
    Mos thuaj “Ky fat te ra”
    Sdua me te te degjoj kur thua
    Ska,ska,ska.

    Ska,ska,ska
    Ben si sorre e mallkuar,
    Me gjakun e dashurise sime
    Lyen thonjte e zbukuruar

    Syte me lart sti ngre,ste dua
    Pa te qe supin me kafshon
    Ti nuk egziston per mua

    Deshire

    Sot do te iki larg prej
    Vetes,teje,botes…larg
    Me forcen e gishtave do shtyp trurin
    Qe nuk pushon mesnates vone
    I leshuar pa mbajtje te rreme
    Sdua

    Mbi sy do eci per te kaluar
    Kohen mizore,zvarritese si krimb
    Qe me mendafsh me lidh,me pret
    Copat e vogla do ti le pas
    Derisa ato te behen…
    Une

    Mes dritave lenguese te ideve
    Lyer me bojen e harreses
    Do eci ne rrugicat e perpelitjes
    Si peshku I dale ne breg
    Trupin do e perplas fort
    Pas jetes

    I qeshur si klloun shetites
    Me buzet varur ne telin gezim
    Do parakaloj mes jush I trishte
    Si plaga e hapur ne trup
    Qe kerkon sherim mes dhimbjes
    Pa shprese

    Ne valixhe do mbaj krahet e prere
    Te nje engjelli te vrare pupelzi
    Shkulur pa nder te fshehte
    Nga perjetesia e thyer pajete
    Ku kockat kercisnin derrmuar
    Ne heshtje

    Pa zot mbi veten,zot I vetes
    Pa fat terfilin katerfletesh do kem
    Mbi supe do ndaj peshat
    E terbimit,fantazise,dashurise,dhimbjes
    Varur ne litar mbi honin e cmendurise
    Te mbahem

    I shijuar,deri ne fund i kerkuar
    Ndijoj aromat e pastertive
    Tregoj I genjyer lote malli
    Qe spyesin te dalin,te kuq
    Mes bardhesive te nates do vervitem
    Fluturues

    Pluhuri I yjeve do me ndricoje
    Mes erresires do shkelqej butesisht
    Qe ty mos te te verboj
    Ne vesh do te peshperitem
    Si fjale dashurie
    Do jem

    Kur mos te jem ,kam ikur
    Atje ku jam nisur vetem,I zgjidhur
    Nga litaret e arsyes,I lire
    Do leshohem ne hon,krahekeputur
    Te kerkoj fundin,I shpejtuar ne renie
    Pa fund

    I fshehuri

    Nuk do te me gjeni dot me
    Haha,jam fshehur mes jush
    Kaloj sa andej ketej,I fshehur
    I fshehur nga syte tradhetare
    I mbrojtur si zogu ne fole
    Hapat I hedh mbi token e ndyre
    Ndersa shpirtin e kam mbi re
    As po te me shihni dot sme njihni
    Sepse ju vete me fshehet
    Me deshire me mbuluat si ne varr
    Edhe pse ende skam vdekur
    Mes jush nuk jam me I gjalle
    Nuk jam me,jam fshehur
    Tani qesh dhe qaj I vetem
    Qe asnje te mos qeshe me mua
    Qe asnje te mos qaje me mua
    E kam lene trupin te ushqehet
    Zemra le te rrahe derisa te prehet
    Mendjen do e copetoj,tua hedh
    Kafsheve te uritura ose te velura
    Ishullin tim nuk e lag uji
    Vec lengu I enderrave te shtrydhura
    Aty jam fshehur,larg kesaj bote
    Pa ligje me ushtare te bindur
    I mbrojtur nga une vete jam
    Mos me kerkoni me
    As rruge per tu kthyer skam.

    Do te doja te me jepnit opinionet tuaja per 3 nga poezite e mia.I vleresoj sido qe te jene,flm.Hera e pare qe i bej publike.

    Comment by SensInsiktiv | November 12, 2007 | Reply

  103. Man, s’e gjeta… po ja një tjetër që mua më pëlqen shumë…dhe me raki…:

    Dashuri dhe shishe

    Kur jam në dashuri
    Nuk është ditënatë, orë nuk ka ekzistenca
    I panjehësueshëm dhe emërueshëm
    Momenti, intervali mes dy pjesëve të jetës
    Edhe në këtë shartim 24 orë ka dita
    Por diç më shumë unë kam rrojtur
    E bota s’është përmbysur, përveçse
    Në sytë e mi

    Kur jam në dashuri
    Më tepër gjendem në dhomën time
    I hallakatur, i dërrmuar
    Mbështjellë nga trupi si Saturni nga unazat
    Trupi, trupi, frymën ma mori!

    Shishja e bojëshkrimit, shishja e rakisë
    Sy më sy vërehen trishtueshëm
    Rrëzuar bri meje

    Kur jam në dashuri
    E me që ra fjala te shishet
    Jam si një hartë e vulosur në një shishe
    Hedhur në oqeanin e vogëlsisë
    -Moj e ëndërruar që pranë i kalon
    Thyeje këtë dreq qelqi
    Dhe fill e vetme pushtomë
    Ishullin e thesarit!

    “6 maç”, 18 shtator 1991

    Comment by akull-naja | November 12, 2007 | Reply

  104. bletë, ti e di që unë ngordh që gjithmonë të vij nga cepi yt i blogosferrës.:)

    Comment by akull-naja | November 12, 2007 | Reply

  105. mono 8-)

    Comment by patrokli | November 12, 2007 | Reply

  106. Man, Man, kapedan
    Blogu i Bletës nuk është han!

    Meqë jemi te vetvrasja :

    Plan për vetëvrasje të pjesëshme

    E pandryshueshme skema e ditëve
    Që bartin të hënën, të martën, sabatin,
    Këto në fakt janë
    Ca rruaza në trupin tim prej krimbi

    Kalojnë të premtet, pa mëshirë të mërkurat
    E njëra tjetrës hiç s’i tolerojnë
    Këto karroca ambulantësh që shesin të njëjtin frut

    Tek dielli plehëron varrin tim të hapur
    E ngroh gotat e mia të vështira
    E kështu java mbushet me muzikë filmash
    E me krimba në fruta të ndaluar

    T’i vdesësh të enjtet, t’i shkelësh të premtet
    T’ia thyesh nja dy dhëmbë gojës që ma kafshon jetën
    përditë
    E ta mbushësh që tani varrin me ato
    Që janë sot e do të vijnë
    (P.sh., vetëm me të hënat e të mërkurat)

    “6 maç”, 28 maj 1993

    Comment by akull-naja | November 12, 2007 | Reply

  107. mono, grumbulloje veten se nuk bo burri k’shuna si bo ti. ja! ne shoqni t’mire tkam lon: Kape:

    ATDHEU TURIST

    Kamarda ishte këtu

    Pantallonat e shkurtra

    Aparatin fotografik nuk e shqiste dore

    Vërtik kokën me flokë të bardhë linçuar

    Flokë të bardhë, vargan turistësh me kërcinj konserve

    Plakë prej shëndeti dhe qershori

    Nën bluzat e bardha lisho e vesh trupin

    Zhurmë zanoresh janë thithat gjinore

    Tek hapin rrathë të shtrembër në ujin e ndenjur te bluzës

    Cfarë drithërash Kamarda, plot

    Jot shoqe parkon në pleqerinë poshtë bluzës

    Nuk e lëshon aparatin, emri i markës

    Me Y greke, që ndryshe kalamajtë e shqiptojnë

    Të pisët lypin çamçakiza e qindarka

    Të pisët, të shprishur gjaku

    Plaka shtrëngon

    Qemerin e kishës, që sapo doli

    Ata shkruajnë se ishin aty

    Të dy çift pleqsh

    Kamarda kthehu në katund.

    Aparati fotografik, aparati fotografik

    Kërcinjtë, falanga falangjesh, turistët e zbardhur

    Turistët, turistët, me flokë të bardhë, të verdhë

    Kisha ku u martua Kastrioti

    Ishe aty Kamarda

    Shtrëngonit aparatin fotografik, këtu të vjedhin

    Dy cicat si një autobus i vetëm përmbi hartën gurore e pluhur

    Qumësht pluhur ish-qumështi italo-shqiptar

    Comment by patrokli | November 12, 2007 | Reply

  108. Man, ma ka ndalu byroja me u martu me gra. (Apo s’quhet e martume me gra kur martohesh me një burrë që ka gru?)

    Pastaj, ç’e keni kët mani ju myslimanët me ju nxi jetën 4 grave përnjëherësh? Nga nji,mër töj, nga nji…

    Comment by akull-naja | November 12, 2007 | Reply

  109. O man, në fund të faqes, ke një link që quhet “Blog at WordPress.com”. Dhe hap një blog e na trego si ishe i vogël dhe si u bëra pasandaj. Se kështu si e ke zënë ti, jo që Bleta s’do të të marrë, po do të të përzejë fare nga blogu, dhe mua bashkë me ty. Po iki vetë më mirë, se paska vajtur vonë. Natën! (e gjitha kjo me buzëqeshje dashamirëse)

    Comment by akull-naja | November 12, 2007 | Reply

  110. o derMan, te coi tek burimi dhe te tha hap i blog, akullnaja, hee? :D

    Comment by Shoku Manit | November 12, 2007 | Reply

  111. mono po mos na boj me zemer kshtu bam bam. na hidh noi tuf bishtajash, a na blej ndonji shami me ojna qy me iu murr shoqnis t’pakten.
    qy si na rref zemra. na treme dhe akllin.

    Comment by bletebzz | November 12, 2007 | Reply

  112. nji pershendetje t vogel

    <param name=”movie” value=”http://

    Comment by malcori | November 13, 2007 | Reply

  113. o man, shyqyr që s’t’paskam pas’ taku n’shqipni, se paske pas për t’ma hongër shpirtin me ankesa. shkova dhe un’ man, se po m’thrret gamori im.
    B, kalofsh mirë dhe ti!:)

    Comment by akull-naja | November 13, 2007 | Reply

  114. hajde diskutim ervini qe behet ketu hajde!
    mono hape ene ti nji kioske se le nam.
    ose hajde ne facebook with your beautiful self.
    akull, sorry qe nuk mora pjese po m’kan munu fort gamoret e mi (i kom nja 3 cope)

    Comment by bletebzz | November 13, 2007 | Reply

  115. mono, po t’coj ene un nja tre me syze, si pune shoqnije garibe: 8) 8) 8)

    ps blete, e kena si inteRRmexo ket ne… neser do bi nji ka ervini…. me kismet :D

    Comment by emigrant | November 14, 2007 | Reply

  116. ej shyqyr ja rabi

    Comment by malcori | November 14, 2007 | Reply

  117. B, “6 maç” për mua është dashuri e vjetër, nuk e diskutoj dot, për të tjerat ja s’i njoh, ja s’kam këllqe t’i diskutoj. Kjo s’është në asnjë mënyrë arsye që mani e unë të bëjmë llogje këtu, po se si na mbledh kjo faqe…se si na mbledh…

    Me të mira njerëz se po pëllet gomari im, ka dy orë…

    Comment by akull-naja | November 14, 2007 | Reply

  118. Ç’bejne Pijanecet

    e pra çbejne
    pijanecet
    gjate kohes
    se lire
    e cila nuk eshte
    edhe aq e lire
    por ne kohe roberie
    vella
    e pra ç’bejne
    pijanecet
    ne kete
    kontradiksion
    brenda kohes se lire
    e cila shtrenjte
    eshte ndryre
    brenda kohes se roberuar
    pijanecet
    gjate kohes
    se lire
    shkruajne poezi
    e gjeta
    keta jane poetet
    nje, dy, tre
    dy e nga dy
    tre e nga tre
    nje e nga nje
    ata
    plotesojne
    antologjine
    e poezise
    shqipe
    (perjashtohen nga kjo poezi
    ata qe e bejne me qellim)

    Comment by emigrant | November 14, 2007 | Reply

  119. E njejta shije si e 6-ës, veç në formë tjetër. Rrofsh, Man!

    Comment by akull-naja | November 14, 2007 | Reply

  120. Gazeta në xham

    Në Shqipëri fjala, sidomos ajo që mbart mendim ose problem, historikisht titullohet « lehje » nga ata që nuk e pëlqejnë, por ama edhe si kategori, « fjala » nuk është shumë e pëlqyer dhe diskursi antiintelektual ka qenë gjithnjë më i duartrokituri. Pranim të madh ka përherë për grimasën, romuzin dhe kunjin

    Ervin HATIBI

    LOBI 190, 8.11.2004

    Më kanë pasë bërë shumë përshtypje ca S të mëdha shtypi të bardha apo shenja të dollarit $ nëpër xhamat e dyqaneve riparim e sipër. Nuk di se sa supersticion ka këtu apo sa kabalistikë urbane, por misterin ma kishin çmontuar përfundimisht të rriturit, duke më sqaruar se këto shenja nuk janë për qejf (shumica e S-ve shtriqeshin së prapthi), po në fakt këto ishin damka si ato mbi bagëtitë, për të ruajtur xhamat nga vjedhja, në kushtet kur ende dyqani nuk kishte rëndësinë konceptuale prej dyqani, që vjen bashkë me përditshmërinë e shitësit dhe të mallit. Në momentin kur hajduti i këtij rangu kaq të ulët do të guxonte të shkoqte tabakun e xhamit nga korniza, S-ja e bardhë, me ose pa vizë amerikane në mes, duke u transportuar nëpër qytet do të niste të vishej me foni në kontakt me syrin e popullit dhe ndonëse bashkëtingëllore, ashtu shqetësuese do ta transportonte S-në rrugë më rrugë si një fërshëllimë ngjethëse gjarpri apo shfryrje gome biçiklete dhe nëpërmjet ligjeve elementare të optikës, xhami do ta kalonte si adeziv drejt e mbi vjedhës Stigmën e hajnisë.

    Ka edhe një fazë tjetër, që e kam me 50 % a është para apo pas fazës së grafitive me S të bardha, kur dyqanet në rikonstruksion i mbulojnë faqet e veta të xhamta me faqe gazetash për të fshehur pak rrëmujën e punimeve brenda, si edhe për t’u dhënë intimitetin dhe joprotagonizmin e nevojshëm punëtorëve apo ustallarëve që kryejnë aty në një botë të vetën ritualet e pahitjes si ca mullixhinj, këndojnë me cigare në gojë copëra këngësh thjesht për hir të kumbimit tundues të binasë bosh, si edhe ulen dyst e shpështjellin gazetat e lyrosura, që në këtë rast nuk mbështjellin më dyqane, por tre copëra të stërmëdha buke të zezë rreshtuar shtrënguar me nga një vezë të skuqur në mes. (Gjithsej 2 /dy/ vezë.)

    Sidomos gjatë fillimeve të tranzicionit, konfliktet shpesh të armatosura midis shkollave të ndryshme të mendimit për pronësinë e mëtejshme apo profilin e ardhshëm tregtar të dyqanit ( bar-kafe a lojra fati?) bënin që letrat e gazetave nëpër xhama, të zverdhura tashmë nga dielli, ta rikthenin veten aty nga përtej xhamit në ca eksponate muzeumi efemer duke i bërë një folder falas kujtesës sociale, që në vendin tonë është kaq e shkurtër. Kështu, tepër e komprimuar, e stërmbushur me ngjarje dhe shenja dhe shpresa, koha e tranzicionit, më shumë se në posterat elektoralë të skërfitur të një fushate më parë, mbeste e incizuar nëpër gazetat murale të dyqaneve të bllokuara dhe kështu i jepte qytetit pak histori dhe mbante edhe për pak jehun, ekon e të djeshmes nëpër mure. Duke kaluar muaj shikoje sesi fotot dhe titujt përplaseshin ligsht me realitetin, sesi turpi është një lloj reaksioni kimik që ka nevojë për një të ardhme, dhe e ardhmja kishte ardhur përballë gazetave të ekspozuara pa faj nëpër qytet, po faqet vetëm ishin zverdhur. Horoskopi politik ish’ diskredituar, idioma e propagandës ashtu si edhe look-u ballukemadh à la Vojo Kushi i politikanëve demode të tranzicionit, niste e modifikohej, evropianizohej, retorika misionare e komisarëve të frymëzuar niste bëhej më minimaliste, më tekniciste, kulti i demokracisë si ai i bukës së siguruar në vend, me forcat tona, gjithnjë e më shumë rezultonte në përshkrime për një prodhim gjeopolitik importi, i cili na jepet në përdorim, por jo në pronësi.

    Arkivat e gazetave prodhojnë uniformitet ngjethës. Janë si varre kolektive dhe fjala bëhet, në të kundërt të asaj që duhet të ishte, viktima e parë, pjesa e butë që tretet bashkë me kujtesën. Vetëm fotot, fontet, disenji mbijeton aty, siç mbijetojnë veç kockat dhe këpucët në varret: formë e jo kuptim është ajo çka na pranon syri bujarisht si të vlefshme për vëmendje. Ashtu si vdesin e pastaj treten mes kufomës temperatura e temperamenti i njeriut që vdiq, ashtu edhe fjala humb gjithë përfytyrimin e vet në arkiv: mbetet aty thatë si fjalë fjalori, dhe duhet filologu t’ia rikthejë kujtesën e përfytyrimin fjalës-grafemë, siç nevojitet fiziologu të nxjerrë nga kockat portretin e të vdekurit.

    Krejt kështu ndodhte edhe me kalimtarët përballë dyqaneve të fashuara me gazeta. Fjalët e shtypura mbi të djeshmen janë bërë ornamentale, thua se nuk janë më shqip: Asnjëherë nuk qëllon të shohësh ndonjë të ketë ndalur përballë ndonjë vitrine të fortifikuar me gazeta për të lexuar tjetër mesazh veç numrin e telefonit të pronarit të dyqanit në tabelën « Jepet me qera ». (Edhe variantet të tjera si « Jepet ose ipet me…» «qera », « çira », « qëra » janë mbledhur nga autori në kryeqytet.) Gazetat e vjetra si sirenat Odisesë u bërtasin shqiptarëve nga përtej xhamave: «Ndaloni, mos ecni më, se përpara ju pret veç e djeshmja! Nëse harroni të djeshmen, do të shkoni në të djeshmen pafund, deri sa t’i jepni një kuptim kohës, duke futur perin në gjilpërë! » Por si i thonë, shqiptarët e kanë vendosur që moti: «Qentë të lehin, karvani le të ecë përpara » ; kjo është një nga fjalët më të ndyra që më ka dëgjuar ndonjëherë veshi, dhe nga kolonë zanore për itinerarin socialist përmes xhunglës kapitaliste, fjala e urtë gjeti ripërdorim në dekadën e fundit për të shprehur qëndrimin ndaj shtypit dhe fjalës. Në Shqipëri fjala, sidomos ajo që mbart mendim ose problem, historikisht titullohet « lehje » nga ata që nuk e pëlqejnë, por ama edhe si kategori, « fjala » nuk është shumë e pëlqyer, dhe diskursi antiintelektual ka qenë gjithnjë më i duartrokituri. Pranim të madh ka përherë për grimasën dhe romuzin dhe kunjin ; seria « Mbledhës të hershëm të folklorit » do të ishte teksti fundamental për çdo kërkues serioz të konsensusit të votuesve apo konsumatorëve tanë. Në të njëjtin kapitull edhe « Qeni që leh nuk të ha » aplikohet në këtë rrethanë shkurajuese për fjalën dhe shtypin, bile edhe mungesa ulëritëse e qenit në « Frika ruan vreshtin » prapë sipas meje vepron në të njëjtin kontekst të territ informativ dhe terrorit të heshtjes nga mungesa e fjalëve.

    Në fakt, kjo e gjitha është edhe metaforë: realiteti vetë, në fakt, është ai misteri i mbështjellë me faqe gazetash të cilat nuk na lënë të shohim përtej xhamave. Por vetëm se faqet e gazetave nuk i lë njeri të zverdhen e i zëvendësojnë përditë me të reja. Fjala si butafori dhe barrierë ndaj të vërtetës, ja çfarë.

    E forta është se e gjithë fillesa për të shkruar këtë lindi kur po shihja rikonstruksionin e Friends Books House, ku pata shkuar të merrja librin e fundit të Ardian Vehbiut. Ndërsa Ladi, pronari simpatik i libraries, po më tregonte mjediset e reja të shtuara si kat i dytë, unë kisha humbur pas qëmtimit të gazetave të vjetra me të cilat ishin zënë paretet e xhamta. Në një faqe të parë të vjetër të « Korrierit », vendosur horizontalisht (Ladi mbase çuditej pse unë po i shihja punimet me qafën skiç), vura re një foto-poster të gruas së kryeministrit, me një foulard të bardhë në kokë gjatë vizitës së një xhamie në Liban. Diçitura tregonte se Zonja e Parë kishte veshur « rrobat e grave islamike » dhe nuk qartësonte mirë se gjithë vizitoret femra të xhamive, e mbase edhe të shumë kishave, në shenjë respekti dhe modestie në një vend të shpirtit, duhet të mbulojnë flokët, një simbol i gjallë i haresë së jetës dhe sensualitetit. Gjithë operacioni foto-diçiturë të linte të kuptoje për larg qoftë ndonjë inklinacion të gabuar shpirtëror të gruas së kryeministrit dhe, kush e di, mbase edhe të të shoqit. Shkrimet që vijonin ishin kundër çiftit, sigurisht për arsye të politikës, por erëza orientale i kishte dhënë pastaj një shije më mistike muhabetit… Kështu, me këtë shtysë desha të shkruaj diçka për racizmin, për orientalizimin e armikut në kulturën tonë, për islamofobinë që nuk çudit më asnjeri, për Berishën që kryeredaktori deputet i ZP e shpotit me « myslimani Berisha », për Berishën që e godiste Ilir Metën kur ky qe kryeministër me llagapin « Sheiku Metullah », për editorialin e njërës prej gazetave më të mëdha në vend ku difekti i qeverisë Nano ishte mbiemri Islami i ministrit të Jashtëm, për politikanët tanë që pa përjashtim kanë në gojë hiperbolën afrikane (« Kjo nuk ndodh as në xhunglat e Afrikës !!!»), për militantët politikë që zografisin në mure a mitingje parullën « Nano-grek » thua se të jesh grek është e paligjshme apo e padenjë etj. etj. Por, kjo mbase i mbetet një here tjetër: ajo që nuk desha të humbte në asnjë mënyrë, dhe nuk mu ndenj pa e shënuar, ishte ku e ku më joshëse dhe urgjente për kujtesën…

    Comment by malcori | November 14, 2007 | Reply

  121. kto jon mor straight nga blogje te tjera kshu qe na falni n qoft se ju fikim llullen me noi gabim ne te kopjume

    Comment by malcori | November 14, 2007 | Reply

  122. (Agenda)

    Të hapësh derën, të mbyllësh derën

    të presësh me syse dielli verën

    të ndërrosh parfumin

    dekorin

    kostumin

    të bësh maksimumin

    të përdorësh telekomandën

    të shtypësh tetën

    dyshin

    gjashtën

    të kujdesesh për tonin kur ngre telefonin

    -të djelën votonin

    të zhysësh kartonin

    për një emër

    mashkull a femër-si herën tjetër

    të ndërrosh fenë, ndoshta dhe seksin

    të gjesh pretekstin

    (breaking news) (BBCNN)

    prapë luftë dhe prapë

    makinat

    e refugjatëve nën avionë

    kanë targat perse të

    afganistanit

    mjekë pa kufi

    të paharruar

    tymosin

    jashtë vdekjes pop të bob marlit

    (chorus)

    Kinezë, francezë, senegalezë

    hieroglife me bojë kine të zezë

    njëlloj të gjithë ndryshe ngjajmë

    po na shpove njëlloj na del gjak

    dhe koka-kola

    në xhinse gri na del boja

    dhe e njëjtë është jehona

    pop që lëshjnë fort rrugët tona

    (por edhe aroma)

    e njëjtë fytyra

    përsëritet rruar nëpër pasqyra

    si a-të e rrumbullakëta

    në fundet e vakëta

    të emrave italianë

    të grave

    të fqinjëve tanë

    (me rimë)
    ————————— Ervin hatibi

    Comment by malcori | November 14, 2007 | Reply

  123. kjo m duket se osht nga pasqyra e lendes

    Comment by malcori | November 14, 2007 | Reply

  124. kjo me siguri do bohet faqja mo e gjat m bot

    Comment by malcori | November 14, 2007 | Reply

  125. po të vazhdosh të llafosesh sa herë të të vijë në mënd dhe me nga një fjali për koment, me siguri që po. (po qesh o man, u knoqa)

    Comment by akull-naja | November 14, 2007 | Reply

  126. ene prit se skena fillu nga komentet hala

    una: osht yll boote

    noi tjeter; maskarai

    bleta ;mos u ziini

    bataljoni; ju jeni mediooker me, m shifni mer mu se kom ca fotografi me mut me lule ( tamom tamom nuk e di se car mun te nxjerri ky i funit) msooni mer historin msooni mer nga mu

    una prap; may you burn in heill! (jo, jo astagfirullah se ate sja them as xhorxh bushit)

    akullnaja; eh mre burr malsiijee t pjerdhsha m cifteliiee eh jamon jaa moon e byyy lbylat po keenoojn

    patrokli; dridhe like boje trike (jo jo se tallem se je yllbote)

    jabonxhiu: tashi un do them fjan e funit . myllje

    Comment by malcori | November 14, 2007 | Reply

  127. harrova
    una prap;do ju mor nuuse t gjithve

    Comment by malcori | November 14, 2007 | Reply

  128. amon mer ca kombi yll bote jena

    Comment by malcori | November 14, 2007 | Reply

  129. po kte me robt e zotit a e ka postu njeri

    Poezia e humbjes

    Ti asnjehere s’e kupton çfare humb
    Lodron si nje mace ne hapesiren
    E gjelber te syve te tu
    Dhe une i fyer i poshteruar
    Te pergjoj pas hijes sime
    Behet vone, sa vone nga ndarja
    Une mbi prush thyej shkarpa
    Si idiot i fryj hirit
    Ndizu zjarr
    Dhe hedh aty lule, shami, vjersha
    Rrobat e çdo gje qe kam
    E ngel nje lakuriq i varfer, zhveshur
    Qe zjarri dot me s’e ngroh.
    Ti asnjehere s’e kupton çfare humb
    lodron si nje gjethe ne lulishtet pa ane
    Te syve te tu
    Por une dua te te dua
    Me çdo kusht

    Comment by malcori | November 14, 2007 | Reply

  130. ej icik gallat tashi se u lodhem

    si gjithmon antonio albanese

    Comment by malcori | November 14, 2007 | Reply

  131. JETIMORJA

    Regetin ecja e kermillit ne mes te jetimores
    Pllakat bardhe e zi, bardhe e zi kuadrat i ndajne ditet
    Ku mllefi i kuzhinieres pushkaton makarona
    E therren edhe rojen, pulen e vetme qe mbeti
    Tingujt e tij pushkatuan Permes njeheresh
    Gjithe fijet e barit, flakeza jeshile qiriu
    Homazh ne kopshtijen ilustrimin braktisur ne botime
    abetaresh
    Te nje etnie te perndjekur qe fiket
    Homazh per rrugen e qumeshtit te kermillit
    Mu permes bardhe e zi, bardhe e zi
    Tek e heq me llape shijen e pasdites
    Qe i ul breket e vaketa pasditja
    Mbi tullat pa nena
    Te avllise qe rrethoi ndertesen:
    Tre cunat aty u rriten: pa levizur shijojne dashurine
    Puthitur ne kutite e kepuceve
    Pa nene, pa nene
    Pa gjiret e vegjel te bluzes me vija
    Qe as sot s’shkoi ne shkolle
    Jo, jo, nuk qe rrojtari pula qe therren
    Per te premte zakonisht kopilat
    Hane pastorin danez ne kat te dyte (tre kate ndertesa):
    Ky i mbolli gjithe biblat ne saksite e dritares
    Per te sajuar i humbur, atdheun e larget.

    (1993)

    Comment by malcori | November 14, 2007 | Reply

  132. mono, s’bo burri kshu si tyna … ;)

    ps kto gocat e ktushme te zbuuuuuusin mo e t’bojn amorf fare, t’bojn….

    qe cer thot hatibi per ty:

    HOV SIMBOLIKA, PER NJE FEMER TE LIRE

    Kepurdha te vrara
    ne pyllin plot me refugjate te mitur
    Jarga e shtriges se shendoshe
    vertik eshte hapur midis trungjesh perpjete
    Nje mendafsh merimangash prej shiu
    Ne kete rrjete-kuvli te mbeshtjelle
    e ti
    qan kot aty, kot
    si nje ore me zog
    Here-here eshte me mire te vdesesh

    Comment by emigrant | November 14, 2007 | Reply

  133. ps ke ai dialogu mo siper

    autori; hecni hecni m shqipni mer jabonxhij po s’ju thyva n mes. kurse ai moni t filloj ti boj faljet anej ka fush-kruja se ktu m tiron u pa puna atij.

    e tashi hika se gomoret e sotshem m duket se m kon perfundu n maqedoni fare. o pidh te somes

    Comment by malcori | November 14, 2007 | Reply

  134. blete, e ke nigju at’ shprehjen qe ka mor sopata shtremet?…. kot, i sugjerim, e ke da qe e ke da me tab t’vecant hatibin, pse s’e bo poezit’ m’i ven’ ene esserat me i ven’ tjeter…. kur Hiku mija, tHii ene qindi…. per nji extra tab e kisha llafin….. se sikur po i hudhet si shum ynyr pilafit ene s’bo mir per at’ kolesterol’n e keq….

    turqeta, blete.

    Comment by emigrant | November 14, 2007 | Reply

  135. yeah, ate po mendoja. po te kisha ok-in e autorit, do te kisha hapur nje blog te vecante vetem me keto. ndoshta nje extra tab mbaron pune.

    Comment by bletebzz | November 15, 2007 | Reply

  136. mono, pse kruhesh?
    na per t’miren tuj munohna

    Comment by bletebzz | November 15, 2007 | Reply

  137. blete(ezhurmshme)bzz, je me fat me teper se e zgjuar, ndonse zgjuarsia nuk hyn fare ne ujin e qellimeve te tua, per tu marre me Hatibin.

    Dikur kam lexuar ca pacavurre te shkruar nga disa della neper forume postimesh elektronike, tip art-cafe, e me-the-te-thashe, nen emrin e Ervin Hatibit, pikerisht nen hunden e Hatibit te vertete, dhe Ervini nuk bante za <— deshiroj te them se kur E.H te marre vesh rreth mosmarrjes se lejes se tij te Autorit per ribotimin elektronik te 100 e njete te poezive apo esseve te tij nuk ka per te te hedhur ne gjyq, biles ve ne dyshim edhe ndonje kompliment te mundshem prej personit te tij.
    Me kujtohet dikur, rreth vitit nuk jam shume i qarte, sepse e kam lexuar disi 4-5 vjet pas botimit ne art-cafe, nje vjeshurke me titull, (te perifrazuar, prej meje, ngaqe nuk e mbaj mend,) “Cecenet” me autor Pseudo Ervin Hatibin. (e ka lexuar njeri?!)

    Dhe ndonse kjo nuk ishte e para here qe nje individ pseudo-identifikohej me Hatibin, nisi nje debat i zjarrte, mes njerezish e kishin njohur Hatibin si poet dhe njerezish as e kishin haberin fare rreth Hatibit por frikesoheshin ne bezdi prej identitetit te theksuar ne ekstrem te islamizmit te personit te pseudo-identifikuar si Hatibi.

    Dikush mund te kemebengule se per c’periudhe kohe behet fjale, ( duhet te kete qene gjate Luftrave ne Ceceni, per ta ngushtuar disi, rreth fundit te Luftes se pare Cecene dhe fillimt te se dytes, me pak fjale gjate letargjise se gjate Hatibiane).

    … Si perfundim pas nje debati te gjate, mes fetaresh e ateistesh, mes perkrahesh Hatibiane dhe te zhgenjyerish prej pseudo Hatibit te rradhes, (keta te fundit me syte imagjinare te pervuajtur si te kishin lene perseri pasurite ne firmat piramidale, sepse vetem imagjinarisht e kishin njohur Hatibin, shumica e tyre vetem prej teksteve te Ritfolkut) – doli nje “njeri i mire”, i cili sa hap e mbyll syte e gjeti personin shkruante nen emrin e Hatibit, duke perdorur nje arsenal te dobet leksikografik, dhe … pa ju dridhur qerpiku pranoi pa e rruajtur fare, se kishte qene ai dhe jo Hatibi i vertete, kishte botuar nje katrahure te terre me bejte e injorance nen emrin e plote “Ervin Hatibi”

    Comment by Thus I Spoke | November 15, 2007 | Reply

  138. A me lejohet te jap mendimin rreth ndarjes se temes ne fjale ne dy “butona”?!

    Mqs bleta eshte e zene me gomarin e saj, nuk po pres per “her permission”, (e beme si kenget komerciale,) sikur ta ndash epopene hatibiane ne dy “butona” do jete mire, dhe njekohesisht sikur te vendosesh ne nje cep edhe titujt e gjithe krijimeve te Hatibit te hedhura ne Blogun tend deri tani do te ishte akoma me mire, sepse nuk do te ndodhte fenomeni i ringjitjes.

    respekte.

    Comment by Thus I Spoke | November 15, 2007 | Reply

  139. Interviste me Arian Cani (I zONES SE lIRE)
    (ekstrakt per manon)

    Si jeni ndier kur të ftuar si Liljana Hoxha apo Ervin Hatibi nuk kanë pranuar t’i përgjigjen intervistës suaj?

    A.Ç: Kam thënë me vete:Aq më keq për ta… Humbën një shans më shumë në këtë jetë.

    Nga Revista Spekter, 27 Shkurt 2006

    (paska mbetur E.H. ne doren e komercializmit te Canit. E dije kete lajm ti mano?)

    Comment by Thus I Spoke | November 15, 2007 | Reply

  140. Vërtet kjo faqja është e gjatë, po këtë vëndin s’e shoh si superdyqon që vjen robi me listën: domate, kumbulla, presh, sfungjera, etjera, dhe s’do i gjejë dot përnjëherësh e do iki e s’do vijë më. Në çdo pjesë po të bjerë, ka një copë shpirti të mençur, sa te poezitë dhe te esetë. (veç në raftë në komente, të skrolli down ose up, si të jetë vafti…)

    p.s. e kush m’pyti mu, do pysni ju. hmmm…

    Comment by akull-naja | November 15, 2007 | Reply

  141. o mono … me gjiF respektin e modh si kena per zotnin e juj familjarjalmente, e ke lli i cik me kto esete… per menimin tim, kishe venos vetem linqun mer mono, pse na muno kot …plus i er, a jena mledh per te pi a per te onger se s’po kuptojme…

    tashi, sic e tha ene emigranti (qe e pershendes me kengen e Qomiles) “vajti mija ene qindi”, una pershenes me kongen qe do ta zdheThi regjia, gjiF prinderit e mi kudo si te ndodhen, si dhe ata qe me duan dhe i dua ne gjithe jeten e ime dhe te tyre, ne gjiF boten, me kongen: “Ma ka thene dhe Horoskopi” : teksti aqif dhomi, zika: Populli, kno: gjyle topi. (qe nu esh motra e presidentit)

    Comment by patrokli | November 15, 2007 | Reply

  142. mono amore rrofsh qy ma ke mrojt ti muve inteligjencen (apo e kishe me grun qeter?)
    yes people, i will have to quit one of my 30 ongoing projects and revise E.H.’s stuff. hopefully this weekend .

    Comment by bletebzz | November 15, 2007 | Reply

  143. po m’len e mono se jom tu bo pare me ushqy rruzen, rimin, shajen e xhevitin. ka ardh dimri dun edhe corap leshi.

    Comment by bletebzz | November 16, 2007 | Reply

  144. GANDIZMI

    Ne çdo koder, vreshti
    Portokaj euforike kercejne lart, prej puple
    (mijera neper fusha)

    Fushon djalli I porsarruar
    Nje vajze e mitur, krejt e nemitur
    i pergjon gjoksin prej zalli jeshil
    nen ate portik dielli me gjinj

    Mbi çdo vreshte, nje koder tjeter

    Buzeqeshin shtambat e vona
    ne krojet e helmuar

    Nje qen prej dheu, dy qen te shurres
    nuk lehin nga frika, ruajne vreshtin:
    vreshtat s’bezajne

    Qente dhe vreshtat ma hengren atdheun.

    1994

    Comment by emigrant | November 17, 2007 | Reply

  145. mono, mos hum mo kaq gjat! :(

    qe ne musketeret lala, per shoqnim, si te mos merzitesh tina: 8) 8) 8)

    Comment by emigrant | November 18, 2007 | Reply

  146. mir mer mon, cer t’them un ty. s’do me ardh, s’do. osht’ sport’ i rond’ duket, a? nuk di pse mu kujtu pa shum-shum lidhje i ndjeri, i modhi Kadri Rosh, qe u bo per rahmet, ku i thojte atyne gocave t’reja qe aspirojshin per aktrice t’mdhoja si greta garbja a xhina lolobErxhitja, qe hej, do GJOKS teatri, ene jau tregote me dore gjoksin atyne ku e kishin, pale e kishin harru harru ato ku e kishin… ;) :D :P e pse ta kallxova un ty ket?…. s’maj men, jo per ate nene natyre (deshta me tu betu nryshe qe t’besojshe, po se c’ma majti gojen)… nejse, long story short, qe ku e ke ene nji t’hatibit, si me te dhon i shemull kAnkret un tyna se si kontRRibohet me ter men, mono (mo mu merzit per ë-të qe s’i kom von, e naj gjosen tjeter, i merr me men vet ti ku jon ato, mos u boj kaq i perkedhel, si me qen cun pleqenie…):

    DY PERJETESI E GJYSEM

    Sinjale te rreme te perjetesise
    Alarme qe hapin plage-liqene
    Mu permbi perrenjte e mbijeteses

    Nuset bojekafe mbyllen me vertik sa ma ndjejne eren
    E kthehen ne gonxhe per te me mbeshtjelle
    Aty rreth vetes
    Tek qendrojne me koken midis gjunjeve
    Po lotet brenda tyre jane te mijte
    Lotet e çezmes se pazarit te peshkut

    Se peshqit jane libra te mbytur
    Qe mezi i kane shpetuar turres se druve
    Me ka qelluar ta gjej smeraldin e mekur
    Ne fytin e peshkut
    Po kurre nuk e kapi rrjeta librin tim
    Qe e shkruan yjet neteve
    Permes koraleve e reve, qe jane gure te ndryshem shahu
    Tek i ndan qimja e detit nga njeri tjetri
    Korale te zeza, re te bardha
    Ma zune rob oren time
    Mbretereshat e mija m’i hengri perjetesia ime
    E mbyllur ne shtepira publike me nje perdorim
    Perjetesira te vogla, mbyllur nr gishtat e mij
    Qe tregojne vend e kohes
    Gishtat e mi te tejpashem me manikyre gjaku
    Tek perkedhelin floket e kitares qe s’di ç’jam
    Alarma, alarme te rreme persosje (apo perjetesie!)
    Dora godet floket e ngrire te kitares
    Por zhurma nuk eshte zeri i nenes
    E aspak mandarina e keputur e orgazmes se nuses
    Dizharmonike
    Apo hiç kjo zhurme nuk ka lidhje me jehona nusesh
    Po vetem
    Me mashkullsine time si sherbimi ushtarak ne front
    (Ne çarçafin e bardhe, perpiqem ti mbaj gjunjet lirshem)
    dhe kam vrare me shume se sa per t’u merituar Kain
    Se edhe veten kam
    Gjithe trupi im, syte, jane nje shkolle fillore
    Qe sapo e harron alfabetin, shpik nje tjeter
    Puna eshte se nuk te kujtohet qe mbase eshte po ai kod

    Nje grua, dy gra ma pergjojne perjetesine tek mbaron
    Sapo fillon tjetra.

    1994

    Comment by emigrant | November 19, 2007 | Reply

  147. (jashtë teme) O Man, ku je se na thave syt’? He, po ne kemi hall se na zhdukesh ti pa t’i hedhim poezitë me pikatore.

    (jashtë teme 2)O B, unë e prita aq shumë superintendentin III sa më kapi një mërzi e një sekëlldi dhe nga mërzia e sekëlldia që më kapi vura re se më ishte bllokuar shkarkimi i dushit, dhe vajta e thirra superintendentin tim (ne i themi house-keeper në inglish for foreigners). Dhe ai erdhi me veglën e tij me ajër…dhe vazhdimin do të ta them vetëm kur të më thuash tëndin.:)

    Përshëndetje!

    Comment by akull-naja | December 10, 2007 | Reply

  148. BIRARRIA E FSHATIT

    Ka lare gotat e fundit, pjata
    Pirunjte, beqare prej alumini
    Ne berryle si nje çete e menduar
    I rrjedhin
    Flluskat e shkumes me yndyre.

    Sa here trokellijne çelesat ne darke
    I duket se kyç qepenin
    E birrarise
    Pjate qe i thyhej shpesh tek e lante
    Hena cifloet mbi mal
    Aty flejne barinjte
    Dhe delet veshur si barinj
    Ajo fle brenda
    Tamam brenda piskames
    Se çelesit
    Ne vrime
    Ketij lakuriqi nate
    Qe po te kishte sy do qante

    Birraria e fshatit kete nate, buze udhes
    Me pijanecet qe rrezohen si qeveri
    E nbyllte heret
    Sapo
    Muzgu, si nje seks i vjeteruar, mezi ngrihej nga arat
    E mbahej ne plepa
    Atehere fshataret dy e nga dy
    Ndanin pergjysem nga nje birre
    Te heshtur apo te mbytur, se flitnin
    Nje gjuhe hundesh, po shqip
    Shatet e turperuar
    Rreze deres i pritnin si grate
    Te urrenin, ti veç i kishe bezdi
    Jashte boria e nje makine ngulmonte
    Si nje fyt palloi
    Kur mbyllje qepenin
    Bandilli i fikte motoret
    Dericka e pasme e dyqanit çelej si konserve
    Ne shtratin e drunjte mes zahireve
    Shisheve te birres bosh
    Arkave me merimanga
    Nje llampe e ngrohur si nje veze lluke
    Syte ti shqepte, dhe ashtu te mbyllur
    Po s’qe pune ta fikje
    Ti grua zonje, gojembytur
    Burrat qellonin perhere me llafe
    Nga gulçet minjte trembeshin nen rafte
    Me ca potere nenujore
    Mbi shalet e bardha, faqet plot gjume te shofereve
    Mbi to floku yt me kena

    Bobo ç’genjeshter ishte mengjesi
    Ai qiell i vranet si burre i pafjetur
    Ti sajoje nje ardhje te larget nga shtepia
    Domethene
    Nga dera e pasme dilje dhe hapje
    Birrarine
    E naten prisje, e shkrete mrekulline
    Neverine
    Me ç’fytyre valle do te te fanepsej kesaj here
    Por nje dite aty ne banak
    Erdhen e te moren
    Te mekur
    Ne emer te popullit
    Ne sy te çunave te shkolles fillore
    Qe po kthenin nga mesimi
    Me xhepat me shkumes
    Qe shkruanin “kurve” tinez
    Tek muri i birrarise
    Fshataret spiune me triumf prej Edisoni
    U turren kush e kush
    Ta shihte me pare ate shtrat vogelan
    Qe e kishin enderruar burra e gra
    Mbuluar me nje basme te paster
    Do ta teproj
    Po them se dikush liroi poçin e tmerrshem hajdutçe
    Mbase per te liruar dhomen e miqve

    Ndonjehere kur trokellojne çelesat
    Vertet I brof zemra te mjeres, sidomos kur erret
    I duket se kyç qepenat
    Te cilat bejne rime me sutienat
    Qe ne burg vertet luks jane
    Ne burgun e qethur te grave qe plaken
    Brenda kalendaresh vetjake
    Qe pergjaken.

    1988 – 1994

    Comment by emigrant | December 10, 2007 | Reply

  149. Lol, kam qene pak e shperqendruar keto kohe. sorry

    Comment by bletebzz | December 11, 2007 | Reply

  150. Nete Shkurti

    Të shtëna

    Nata shpohet e pikon

    U mbush qyteti me ujë prej macesh

    Të shtëna, të shtëna

    Rrëzohet gjumi përmbi nënat

    Rrjedh nëpër udhë qumështi i gjirit

    Valiumi

    Frika qytetare, meshë e mekur nën bankat e drunjta

    Të shtëna të shtëna

    Zhurmojnë nëpër qepalla këpucët e rënda

    Me këmbë të mitura ushtarësh brenda

    E gjeta rastesisht dhe thashe ta vendos. Nese e ka postura dikush me pare, sorry in advance!

    Comment by belle_fleur | December 11, 2007 | Reply

  151. hehehehe, o i papam rvn-ja, vec mos rensh ne goje te tij.

    toshkëz o toshkëz
    me emër peshku
    toshkëz o toshkëz
    o fshat dyfeku
    që s’të kam parë fare
    veç kam parë vajzën lozonjare
    almën që s’është më fshatare

    Comment by a.m | January 12, 2008 | Reply

  152. SARAJEVALIUM (pour homme )

    . (instrumentale)

    nëntor 1994

    “6 maç”

    Comment by akvll-naja | April 7, 2008 | Reply

  153. O Man, kur ta kam prishë qejfin unë ty?…

    “Vajzat e tranzicionit”

    Thirrore koridori

    Goca të buk’ra të rinisë sime të parë
    Për ju më hapen e më bien përduarsh
    Freskoret kineze të enumeracionit
    Me ju mbyllen e hapen afresket
    Përgjithësisht bardhezi
    Të arkivave të tranzicionit
    “…Sonila Sopi u gjet e therur
    Në Milano, në plehra e hedhur”

    Gocat e buk’ra të rinisë sime të parë
    Ju ishit pa e ditur dhe pa faj
    Bija të luleve të San Franciskos oqeanike
    Por shampot ju vinin nga Bullgaria
    Fallco dhe ballkanike
    Ju vetëm liri, liri kërkonit
    Dhe mëshirë nga motorristët e palarë të Babrroit
    Goca të mira të Tiranës së parë
    Burrat tuaj janë reporterë italianë
    E ju më dukeshit të gjitha të mira
    Kurse unë isha thjesht i pakrehur
    Dhe nuk kam pasur kurrë Sida
    Thjesht’ më pëlqenin legjendat dhe stigma
    Si kafshë shtëpijake, por e egërsuar
    Ju vrojtoja
    Përtej Bob Marlit bjond të flokëve të mija
    Goca të mira, të njohura, të Tiranës së natës
    Me zhargonin tuaj të zhdukur tashmë
    Bashkë me baret efemere
    Në jug t’Unazës
    Bashkë me pseudonimet romantike të spaçatorëve të vjetër
    Që në fakt e nxirrnin bukën
    Me ndonjë zanat tjetër
    Zhdukur zërat tuaja si mente në mitingun e opozitës
    Që zgjaste sa besimi ndaj politikës
    Zhdukur përfundimisht silueta juaj e mirë
    Nëpër palestra
    Ku sot fabrikojnë një tip femrash të tjera
    (Pak më të lehta)

    2002-3-4

    Pasqyra e Lëndës
    ORA Botime
    ISBN 99927-940-7-0

    Comment by akull-naja | April 13, 2008 | Reply

  154. O Man, për ty, pussycat dolls, versioni cigan rus i viteve ’70.” (s’po më vjen në mendje ndonjë ansambël tjetër grash, po filmi është shumë i bukur…)

    Comment by akull-naja | April 13, 2008 | Reply

  155. oh, meqë dolëm te bohemët, Sytë e Zinj, version xhaz cigan

    B, sorry për borrokoqin, po Mani i ka fajet…
    Përqafime virtuale të përmallume keq.:)

    Comment by akull-naja | April 13, 2008 | Reply

  156. man, po prandaj ta shkrova toshkëzën, që të më lesh vargun e fundit, e? kërkon dhe akoma, pale… y, palo burrë!

    Comment by akvll-naja | June 1, 2008 | Reply

  157. O’the mountain, kjo është për ty (ispeshëlli strofa 10):

    Bejte për tribunë tonë në të hyrë të natës
    (Fragment)

    “Pesëmbëdhjetë vjeç kur i mbusha
    rash n’kontakt me ca zonjusha…”

    “-S’di un rok, këngë partizane
    Deklaron shoferi Mane

    Di veç këngë rruge të rrugës me goca që ndizen si zjarri
    me shqiptarë pisqollëmëdhenj që s’shkulen nga istikami

    E ju djem që jeni sot s’u ka hije hiç kitara
    se bandillë të bukur kishin veç të ritë e mi të para”

    E ne shumë të mardhur jemi, shishes i vijmë më pranë
    Tomka sy prrej manaferre prapë na e këputi la-në.

    E shyqyr s’e pa Dafi, ky në tavolinë po fle
    Mjekrrën qullur me vodkë, kaçurreli nëpër dhe

    Se kitarën ky do fort, e ka prurë që përtej deti
    Dru i pastër i bekuar blerë me pare kurbeti

    Ja dhe Oli ku po flika, në karrike gjerë e gjatë
    Barku i tij i bardhë i madh, hënë e plotë është nëpër natë

    Gotat shtimë unë me Lailën, një për Ceken, një për veten
    Vëllait që na mungon, prapë se prapë ia bëjmë adetet

    Se dashuritë pa rakinë se si veniten e treten
    Në rakinë formalinë, zemrat pa u prishur mbeten

    Bebi vjen me flokë në erë, plas përtokë biçikletën
    - Cigaren që kam o çun, ta djegim përgjysëm të shkretën

    -Shishe, i lutem shishes, të lutem ti vdis ngadalë
    Mëshirë ki për borxhet tona, dhe rininë tonë të parë

    Të lutem natën ta zgjasësh e jetën të ma shkurtosh
    E me lëng të mbushësh zgavrat e syve bosh

    Po shokët thonë të mbyll gojën se nuk po durohem fare
    Vjershat mos t’i hedh në erë, po të shkruaj të nxjerr pare

    Meqë s’po më mbahet goja, e sigurtë që jam bërë tapë
    Hurbat e fundit që ktheva, më zbritën të gjitha në jakë

    Gjithësesi sot faqe femrash gojën s’e prisha edhe aq
    Ky Xhudasi, skatologu, më gjykon gojëfarmaq…

    1993
    “6 maç”
    E. Hatibi”

    Comment by akvll-naja | August 29, 2008 | Reply

  158. Qyqja, B, do me e bo djalin me u zhyt me naj shishe raki dëllinje apo si?

    Comment by akvll-naja | September 12, 2008 | Reply


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: