cafe drama

– i can’t believe you did this to me – he says.

-did what? -she asks.

-you know fully well what – he hisses.

-stop it now – she pleads – give it a rest man. it was a month ago.

– just can’t get over the fact of what a slut you are.

she winces at his words. a headache is making its way from the base of her neck. possibly because her energy has run out.

– stop being such a wounded dove. you knew i was a slut since the beginning. that is why i slept with you in the first place.

– yeah but, but i did not think you would sleep around like that.

– i never pretended otherwise. -she says and drinks her espresso wearily. this conversation is definitely getting to her.

– but how could you? how can you open your thighs to other men just like that?

-i opened them for you didn’t i?

-but, you are, you are…

she drags on her cigarette for a really long time, thinking whether she should get out now, and then changes her mind out of some loyalty that catches her by surprise.

-look – she says, choosing her words carefully, – you can’t be jealous over something like that. you are married, i am married and i know you had somebody else after you had me, so stop pretending.

she has said the wrong words.

-i am not pretending -he counters. – i really care for you but you make it so difficult.

-oh yeah? -she asks.- would you leave your wife if i left my husband?

-what has that got to do with anything? i can’t leave my wife, she does not deserve it. what about my children?

-well, you never think of them when you sleep with me, do you? what about my children?

-not my fault their mother can’t keep her legs closed.

-ok, for the last time, you have no right to guard my legs! i have a husband for that. just try to watch your wife’s, ok?

-what is that supposed to mean? she is an honest woman! you are not fit to mention her name, you filthy slut!

he storms out and she watches him go frothing at the mouth. then she picks up the bill, checks it carefully, and lays money on top of it like she has always done before. the waiter comes to collect the bill, and she gets up to leave, then changes her mind, sits down and orders another espresso. what the heck,  bring a shot of brandy too.

she whips out her sleek black cell, flips through the very long and mixed list of names who will never be put together in any other place, and chooses one in particular. oh yes, he’ll be perfect. he has already done for free what she now will propose to pay him for. she talks to that man about a job, asks for plenty of pictures and agrees on a price.

then she sips her brandy and is almost sorry for the lover who walked out on her. he will be devastated when the pictures reach him. perhaps she should reconsider her actions, think of his children. then she remembers the look in his eyes, while spitting “honest woman”, everything she neither is nor pretends to be. a honest whore, maybe. yeah, she likes that.

the brandy and coffee finished, she gets up and out of the cafe, possibly to reaffirm her new title. and make her children proud.

33 thoughts on “cafe drama

  1. is there a second part of this wonderful FIRST?

    You just opened a can of worms there, of course in a way only you are capable to.

    So, dum vazhdimin! PLS!

  2. Blet’,

    ky tipi, qe shet moral, eshte nga ata qe nuk eshte mesuar ta lene. Zakonisht eshte ky ai qe le, eshte ky ai qe percakton rregullat e lojes. Kjo eshte pak a shume themeli ku ngrihet pjesa e dyte qe ne vija te pergjithshme zhvillohet pak a shume keshtu:

    varianti 1.

    Ai tipi eshte jashtemase i lenduar ne ego dhe kerkon vetem nje gje: te hakmerret. Hakmarrjen e gjen ne formen e nje vajze te re, qe ai e peshkon ne internet: nje vajze te re naive, pak ose aspak te perdorur. Mendoje, nje vajze e re perballe nje gruaje qe …ka lindur. Kjo eshte hakmarrje. Ky tipi i le dikur takim asaj femres ne po ate kafe ku ajo i tha atij ca te verteta qe ai nuk donte t’i degjonte ose nuk ju duk sei perkisnin edhe atij. Tek ajo kafeja, ky tipi i tregon femres se tregimit per hiret e se rese, per lekuren e saj te fresket, per trupin e saj te bukur, per linjat e saj pa pike grami dhjami dhe se si ky po e edukon vete ate. (ngelet ta diskutojme se cfare po i meson modelin e femres fatale apo te gruas se tij shtepiake).

    Varianti nr. 2.

    Ai tipi shkon i lenduar ne shtepi. Vertitet si i humbur. Per t’u shkarkuar ben seks me gruan e tij te perkryer. Ju duk se ndjeu dicka te cuditshme por ngaqe ishte i turbulluar nga femra fatale nuk ja vuri shume veshin. Vetem se ndjesia e dickaje te cuditshme ju perserit prape edhe me vone, teksa bente seks me gruan e tij. Dikur, i ra ndermend qe ajo gjeja e cuditdshme ishte era e gruas se tij. Ishte nje lloj parfumi, ose me mire mbetje parfumi qe ai nuk ja njihte asaj. Por ai e njihte parfumin. Si perfundim, teksa takon mikun e tij te ngushte dhe perpiqet t’i tregoje se si po perpiqet te shtjere ne dore sekretaren e re te shefit te madh, atij i bie nder mend se era e trupit te gruas se tij ishte shume e ngjashme me parfumin e mikut te tij te ngushte! Sepse, gruaja e tij, pasi kishte mesuar se i shoqi ja dridhte me femren fatale, i dhuroi nje hakmarrje edhe me te bukur duke ja dredhur me shokun e tij te ngushte.

    Si te duket? llogjike? Po ta shohesh holle-holle mund te vazhdosh edhe me nje pjese te trete😉

  3. teper interesante secili variant (pse jo mund t’i perdorim te dy)
    ne te vertete historia (ngjarje e vertete) vazhdon me: dashnorja paguan dike te flere me gruan e dashnorit te vet, u ben ca foto ne flagrante derelicto, dhe ia dergon atij pas nje muaji.
    cuditerisht ai nuk u nda nga gruaja, sepse ajo kishte prona.

  4. Blete, ato variantet e Selfit bojn’ vaki vetem ne Zvicerrr…. 😉 😛 😛 Shuuume coooool, e shef qe tu hape pune… vec jo telenovela, pls….. mgjthse e ke merak vete ti…. kot boj merak un’….

  5. mgjthse, tani qe e rimendova,

    ajo femra ka bere levizjen e gabuar. Duhet te kishte fotografuar burrin ne flagrance e fotot t’ja kishte derguar te shoqes. Kjo do ishte perfekte si pjese e trete e variantit Nr.1.

    Por ne pjesen e trete qe kisha menduar une, nuk ishte gruaja e tregimit qe e bente kete gje, por e reja. Sepse mendova qe gruaja e martuar ne te vertete nuk kishte investuar ndjenja, nuk donte probleme sepse nuk donte ta prishte fare jeten qe kishte, keshtu qe arratisjen e te dashurit tek me e reja apo me bukura thjesht do e gelltiste. Ose, do ta ftonte prape ne kafene dhe do t’i prezantonte atij te dashurin e saj te ri, nje prototip te Antonio Banderas por 20 vjet me te ri. Hakmarrje e bukur edhe kjo. Do i shkonte nje gruaje te tille (qe me kujton Samanthen e sex and the city)

    Kurse e reja e zhytur kembe e koke, ne mungese te eksperiences por edhe te vetebesimit, do hakmerrej duke marre ne telefon gruan apo duke derguar fotografi.

  6. e kuja je ti a te keqen? …..

    (nga conference call-i prapanice-cares, qe eshte tepke si ato qe thua ti, por te pakten ketu mund te besh c’te duash se nuk te shikon njeri…. vere on mute dhe jepi keyboardit neper blogosferen zulmemadhe shqiptare)

  7. Gra,
    une bie dakord me variantin e bletes ne komentin nr 9 me ca ndryshime globaliste.
    For me: the woman, (since she wants to make her children proud) calls the male-babysitter, recently recruited….He: Tall, long-haired, a mix of Achilles (remember him?… Marquez novel : The summer of ms Forbes?.. yes him.. exactly) and David Furnish (Elton John’s husband)…well… she calls him, and says to him that she will let him wear her high heel Prada shoes, if he will go and seduce ms Honesty.
    Achilles agrees, tries to seduce ms Honesty, but she does not want to know, since she does not stand Portuguese.
    And since in every serious best-selling story, there has to be a death, a colleague of the HUSBAND, in severe depression, will try to jump of the building. While he falls with gravitational acceleration, he decides to reveal the truth, the moment he passes at the HUSBAND’s office window…” I naaaaileeed yooour wiiiiifeeee”. And he is not a carpenter.
    This is what Husband thinks. Now, back home, he decides to ask her wife about this, but occasionally bumps across Achilles. Disappointed Hubby and Achilles – David Furnish fall in love.
    Now, here we got a story. I think.

  8. no prob, patrokel 😛 😛 your story rocks! Btw, that “nailed”, since we are in the carpenter world (Jesus, pardon me, was not meaning it that way!), could very well have been “srewed”… you know, they call them bolts and nuts like “male” and “female” for a reason, ain’t it? 😉 😀 😛

    (Blete, ke pas po pune me dru e me metal ne shkolle ti? he he he….)

  9. blete, per mua historia eshte e plote vetem se di pse me le nje shije te keqe pershkrimi qe i ben tij personazhit femer. Nese eshte histori e vertete ne fakt nuk kam ç’te them por nese eshte gjysem e vertete, tregim joti, nuk e di pse e ben personazhin femeror antipatik kur ne situaten e pershkruar, ai njeriu ka koken e nje hipokriti maço parimor!

  10. Tena,

    edhe une femren e pashe pak antipatike, por e shpjegoj me faktin se ajo ka marre ne tekst nje pozite mbrojtese agresivee kushtezuar nga reagimi moralist i nje njeriu qe ne thelb eshte i njejti me te. Te dy jane njerez te pasigurt qe sigurine e kerkojne tek pushteti qe ushtrojne tek tjetri, qofte kjo edhe ne raportin apo ndervaresine seksuale qe ata kane vendosur me njeri-tjetrin.
    Ajo qe me cuditi mua ne kete histori, dhe qe me bindi qe te qenurit cool e femres eshte i sforcuar (nje guacke per te mbrojtur dicka tjeter brenda) eshte fakti qe ajo ka vene dike te fotografoje ish-te dashurin me nje femer tjeter e t’ja coje fotografine gruas. Ne vetevete nje akt i keq! Por qe i tradheton asaj faktin qe tek fjalet qe ai mashkulli ja tha me ze te larte, ajo degjoi ate zerin e ulet te vetevetes qe i shfaqet here pas here e qe ajo ndoshta e mbyt me aventuren tjeter. Kjo eshte ajo qe e lendoi ate me shume se cdo tjeter. Dhe e shtyu te bente ate qe beri. Qe ishte e llogaritur shume keq! Qe tregon ndoshta emocionalitetin e gruas se lenduar. Sepse ne te vertete ajo me ato fotografite i beri atij burrit nje nder te madh: i ka dhene ne dore nje mjet shantazhi kunder gruass se tij te pasur, mjet qe ai neser mudn ta perdori kur gruaja e tij e pasur te doje ta nxjerri ne mes te kater rrugeve pa asnje dysh ne xhep.

    Patrokli: me shkrive. Vetem se nje gje: atij marangozit (edhe sikur te donte dhe te mundte) nuk i del koha per t’ja thene ato gjera atij kolegut te armeve sepse e gjithe koha qe duhet per te thene ate fjaline eshte e barabarte me kohen e fluturimit te tij magjik.

  11. selfie, e ke thene me mire se une.
    me falni se nuk kam pasur shume kohe se fundmi per te shkruar. e admiroj femren personazh te kesaj historie per nje cilesi, nuk e fsheh ate qe eshte. duke e bere me te mire ose me rigoroze se c’duhet, do t’ia hiqja te drejten per te marre hakun e vet. ajo nuk merr hak nga xhelozia, dhe nuk i dergon te dashurit foton e gruas se tij me nje tjeter nga inati. thjesht do t’ia beje mesim faktin qe cdokush ne cdo kohe mund te jete mekatar/e dhe nuk eshte e drejta e tij te gjykoje ose te denoje nga piedestali i tij prej balte.
    gjithesesi, tani qe e thame te verteten, mund ta bejme c’te duam kete tregim.
    p.s. ketu botohen shpesh antologji me tregime te gjata nga autore te ndryshem qe i vertiten te njejtes teme. do te ishte mrekulli sikur secila nga ne te sillte nga nje version te sajin te kesaj historie, si edhe menyren si mendojme ne qe duhet te reagoje/hakmerret personazhi kryesor.
    se qe duhet te hakmerret ose ta ndeshkoje moralizmin e dashnorit, kjo nuk ka dyshim.

  12. Marangozi eshte nga Gjirokastra😉

    (nese te kujtohet ajo barsaleta raciste, mbi vetite administrative te banoreve te ketij qyteti : ..grua, hiqe vezen e zier nga zjarri, se une vdiqa!)

    Pastaj ceshtja e timing-ut eshte dicka qe mund te diskutohet. Marangozi eshte paradigma e tempizmit perfekt. Llafi i duhur ne dritaren e duhur🙂

  13. Ne fakt, siç e kuptova ne, qendrimi i njeriut, duke gjykuar femren per tradhti po jo veten eshte thelbi i tregimit.
    Si hakmarrje une, nese do ta rishkruaja tregimin, do te ishin nje fotografi mes dashnores dhe grua duke qeshur ne nje kafe se bashku. Se mendoj ne te tilla raste apo per keta njerez me e rende dhe e pakapercyeshme, eshte dyshimi.
    Nderkohe hakmarrja qe prezantohet penalizon ne pergjithesi femrat, dashnoren qe e ndjen veten “kurve te ndershme” dhe gruan e tipit qe ne fund te fundit reagon si te doje. Pra historia perfundon ne nje shkulje flokesh mes femrave ?!

  14. Marangozi eshte nga gjirokastra🙂

    ky eshte nje lloj kodi qe une duhet t’ia di kuptimin? Por jam dakort: llafi i duhur ne dritaren e duhur! Megjithese, jo gjithmone arrijme te gjejme llafin e duhur dhe kur e gjejme ngaterrojme dritaren.

    blete, mbase behem mbare dhe shkruaj my 5 cent, por kjo eshte e varur teresisht nga koha, nuk premtoj, por do mundohem🙂

  15. Ajo femra fatale nuk qenka edhe aq fatale, por ne dashuri e shkreta, viktim njeri sa edhe tjetri. Po mos ishte viktime e dashurise, nuk do i dergonte dashnorit fotografine e gruas te ndershme, por gruas te dashnorit fotografine e burrit te ndershem. Aq me teper qe eshte ajo qe i kerkon te ndahen nga bashkeshortet per te qene bashke. Ka nje premtim per ndryshim aty, per “loyalty” dhe mbyllje kembesh, qe vetem patetika e dashurise mund t’a bente.

    Plus, blete, mos ma merr per ters, por pagesa e llogarise ne restorant, cigarja, whiskey, jane klishe te gruas se emancipuar. Dakord qe keto klishe tregojne gruan e emancipuar, funksioni i klishese eshte po aq reprezantues sa ai i germes, i fjales, etj, por e keqja eshte qe jane klishe qe nuk reprezantojne realitetin e sotshem, ku emancipimi i gruas nuk matet me me cigare, pagese llogarie ne lokal, etj.

    Dhe nuk mendoj se vazhdimi ka vlere. Ndoshta vetem editimi.

  16. Vazhdimi jo vetem ka vlere (them une) por ndonjehere, mire eshte te mos kemi as fillim as mes, vetem vazhdim.
    Tashi, gra e vajza, une them t’i bejme nje mbyllje ala Kadare kesaj skice qe na solli Bleta.

    “Muzg. Nuk dihej c’ndodhi ate dite ne lokalin e mbushur me tym cigare dhe avuj whiskey. Ishte nje nga ato ditet kur nuk mund te thuhej me saktesi ne ishte e hene, apo e diele.

    Banakierja Bule pa ne mes te lokalit nje cift te mbledhur pernen nje re tymi. Cifti shkembeu disa levizje te zymta te shoqeruara me fjale te hidhura si fund kafeje. Nje ngjarje e kobshme, nje zezone u qendronte permbi.

    Me vone, askush prej pjesetareve te kolektivit te bar Rivieres nuk qe ne gjendje te kumtonte cfare kishte ngjare. Dikush tha se kishte pare nje grua te kercenonte nje burre me nje grumbull fotografish. Dikush tha se kishte pare nje grumbull fotografish qe perfundonin me nje grua ne cep…
    E verteta e asaj pasditeje mbeti aty, me qelqet e banakieres Bule, me tymin e kafe Rivieres.”

    PS: shif kur te me rrafi (virtualisht) emigranti.🙂

  17. Jo Patrokel, nuk u mbyll tek riviera, sepse…

    “Martini ju duk shume i lodhur. Asgje, – ju pergjigj, – ai. Stresi i zakonshem. Nuk do te flasesh, – e pyeti ajo. Ai tundi koken. Ndezi nje cigare dhe e thithi fort. Ku jane femijet, – u kujtua te pyesi. Kane shkuar tek gjyshi, – u pergjigj ajo teksa i hishte persiper pemes se limonit nje qese celofani. Mbremjet kishin filluar te beheshin te ftohta.

    Cfare ke ne ato pako, – u be kurioze ajo. Asgje, – u pergjigj hutueshem ai dhe e shtrengoi pakon me fort me nensqetullen. Asgje, nje material te punes. Duhet ta perpunoj sot e t’ja dorezoj ministrit neser. U largua me hapa te frikesuar drejt dhomes se tij, u sigurua qe e shoqja nuk po e shihte dhe hapi shpejt syrtarin e punes dhe e futi pakon poshte gjithe materialeve qe gjendeshin aty. U sigurua qe nuk dukeshin, dhe e mbylli syrtarin pa zhurme. Ktheu dhe nje here koken nga dera. Ajo nuk dukej. Mori fryme thelle. Keto fotografi duhet t’i fuste ne nje vend te sigurte. Ajo s’duhet te dinte per panine e tyre. Ne asnje menyre. Hodhi syte perjashta. Ishte bere erresire. A thua ta kishte njohur ndokush atje tek kafe Riviera?

  18. Lulian, duket qe nuk kemi pasur rast te ulemi bashke per kafe. LOL (grab your girl and let’s go)
    femrat paguese jane klishe, por une kam njohur plot ne shqiperi/ketu, qe ua zgjasnin burrave/dashnoreve parate poshte tavolinave, kur vinte rradha e pageses. ne kete tregim gjesti tregon se ai ishte aq i nevrikosur saqe iku duke e harruar (pa dashje me qellim) pagesen.
    sa per vete, paguaj sa here me lejojne pjesen time. nuk e di ne eshte shenje emancipimi, po e di qe nuk dua t’i mbetem borxh njeriu.
    patrokel, self, & companie vazhdimi vijon (alla blete, sorry)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s