Grade the Translators ( and hire them too)

this is my first effort to translate E. Hatibi’s poems so be gentle! I do not profess to understand many of the abstract literary wonders used here, but rather than understanding and boring you with that, I tried to be faithful and preserve the cadence of the poem.
This was brought to us by a new commentator (i thank thee verry mucha) on the previous translation by t’anxhelo who is preparing his version and will most likely give you a much better insight on the author’s purple cloud on a lazy orphanage afternoon with its underwear down.
Enjoy
Tanxhelo a te la linea.

The ORPHANAGE
Gleams the snail trail in the midst of the orphanage
Tiles, white and black, white and black quadrants separate the day
And the cook’s frustration fusillades pasta
They called the guard too , the last chicken standing
The last sounds permeated simultaneously
All the strands of grass, green candle flames
Ode to the garden, abandoned illustrations in ABC Books
Of a persecuted ethnicity being snuffed
Ode to the milky slime trail of the snail
Laid on top of the white and black, white and black
Just as away licked is the taste of the afternoon
The afternoon with its lukewarm panties down
On top of the motherless bricks
Of the porch surrounding the building
Three boys grew up there, tasting love without moving
Stuck under the shoeboxes
Without a mother, no mother
Without the small breasts of the stripped t-shirt
Who ditched school today too
Nope, it was not the chicken guard they slaughered
Usually on Fridays, the bastards eat the pastor
Of the second floor (on a building with three floors)
The one who planted all the bibles in window sills
When lost, to hatch the faraway motherland

15 thoughts on “Grade the Translators ( and hire them too)

  1. Throbs the snail’s ramble across the orphanage
    The tiles, black and white, in black and white squaring the days
    Where the ire of the cook fusillades spaghetti
    Slaughtered is, even the guard, the sole chicken that was left
    His last sounds, all at the same time crossed through,
    Every leaf of grass, green candel flames
    In the garden, the abandoned illustration in editions
    of premier reading, the homage
    Of a banished ethnie* that is fading
    Homage for the milky way of the snail
    Right through, black and white, black and white
    As it wipes with its tongue the taste of the afternoon
    That pulls down its tepid panties, the afternoon
    Over the motherless bricks
    Of the yard that surrounds the building
    There grew the three boys:motionless they taste the love
    Abutted under the shoe boxes
    Motherless, motherless
    Without the small bosoms of the striped blouse
    That even today hasn’t gone to school
    No, no, it was not the guard the chicken that was butchered
    On Fridays usually, the bastards
    Eat the danish sheepdog on the second floor (three stories the building)
    That one planted all the bibles in the flowerpots of the window
    To contrive, bewildered the distant fatherland.

    ethnie – should be read as in italics, because it is in French, however, is lately accepted and used in English, although very seldom.

  2. I love the green monster!
    Without him things would be like the panties of the afternoon, tepid or lukewarm for us onlookers.
    Can somebody hire tanxhelo please?

  3. meqenese hyra prape, a mund te le edhe nje poezi tjeter? Afirmimi i heshtjes.

    Patrokli, see the Postings Page for your poem
    bletebzz

  4. kjo është prejqysh e përkthyer, por meqënëse ti dukesh duarartë e i papërtuar, po qe se e ke librin shih ta hedhësh të tërin online, shumë (njerëz) do të ta dinin për nder shumë (sasi)…ndër ta edhe unë kuptohet, kështu që të lutem, filloje librin që nga fillimi, një poezi në ditë, hap një blog në wordpress dhe hidhi aty… të mirat që mund të vijnë prej kësaj janë natyrisht, gati, të pafundme…duke të falënderuar paraprakisht…jo…jo…kaq kisha. Mirë?

  5. kjo është prejqysh e përkthyer, por meqënëse ti dukesh duarartë e i papërtuar,- EJ KET IRONINE NUK E KUPTOJ NGA TE VJEN, PO AS ME PLAS TA GJEJ- po qe se e ke librin shih ta hedhësh të tërin online, shumë (njerëz) do të ta dinin për nder shumë (sasi)…(TE HAPIN BARKUN KETO LOJRAT E NDAJFOLJEVE) ndër ta edhe unë kuptohet, kështu që të lutem, filloje librin që nga fillimi, një poezi në ditë, hap një blog në wordpress dhe hidhi aty…(DHE ME FAL PO TE JEM I PADREJTE, POR DUKE MOS NJOHUR TONIN ME TE CILIN TI I SHKRUAN DISA GJERA: JE LEHTESISHT IRRITUES, DUROHESH NUK ESHTE SE NUK DUROHESH, POR VETEM NDONJEHERE. të mirat që mund të vijnë prej kësaj janë natyrisht, gati, të pafundme…duke të falënderuar paraprakisht…jo…jo…kaq kisha. Mirë? MIRE

  6. Nuk ishte ironi, unë vërtetë jam i prekur nga zelli dhe papërtueshmëria. Këtë ironi ti nuk e kupton nga vjen, ngase nuk është ironi, siç dhe të thashë…fakti që nuk e kupton tregon po ashtu se e ke menduar, kështu që sado që mundohemi nuk të besojmë se nuk të plas ta gjesh, për hir te respektit që kemi për mundin në përgjithësi. Por fundja edhe nëse nuk të plas, nuk e di pse duhet ta di unë. Pas plasjes së parë që ti e mohove se ndodh, ndodhi ajo e barkut. Ne po aq trishtohemi për mungesën e kundrinorëve aq sa ju hapeni apo çaheni, plasni a plasariteni për ato që ti i quan lojra ndjafoljesh, dramat e tua epidermale e intesifikojnë trishtimin tonë. Nuk të fal nëse je i padrejtë, sepse nuk e di nëse je, je në kuptimin ekziston…dhe të të falja do ishte absurde. Që unë të irritoj (lehtësisht), gëzohem shumë (menjëherë pasi u trishtova) sepse habitem sesi të ndodh dhe akoma po qesh se as unë nuk e kuptoj nga të vjen, por nuk ka të bëjë me plasjet, me përplasjet ndoshta. Që ti më duroke…pastaj vetëm ndonjëherë…seriozisht është zbavitshëm absurde. Faleminderit.

  7. O BLETE,KERKOJ NDJESE QE PRISHA ATMOSFEREN E NGROHTE ME LLAMBA KRISHTLINDJESH QE ESHTE ZAKONISHT TEK FAQJA JOTE.

  8. me thene te drejten mua me pelqejne muhabetet e shtruara dhe pa zhurma. nese doni te zgjidhni dicka me njeri-tjetrin, eshte mire te lini adresat ne menyre qe te merreni vesh privatisht. ndryshe do ta bej edhe une si llukani, do te nxjerr gersheret dhe do te merrem me shkurtime e qethje deri ne tulle.
    do te me pelqente me shume ta kaloja ate kohe me gjera me interesante, por edhe gersheret di t’i perdor mire.

  9. o Blete, aman mos na e ngri mendjen:), mos na provoko keshtu me keto gjera, se po vdes qe ti te merresh me mua te me besh tulle😉
    Kur e mendoj… gersheret pastaj…Liri berbereve!

  10. Thua ta ketë patur fjalën “tullë” E.H. në vargun ” mbi tullat pa nëna” dykuptimësh, pra njëherazi evokativ për kokat e qethura tullë të jetimëve, përveç tullave si material ndërtimi? A ka ndonjë fjalë anglisht që shpall apo i nënkupton të dyja? A jam vërtetë duke pyetur?
    Unë nga vetja lutem ti qethësh.

  11. hej lerini luftat me bishta fshese por shikoni faqen POSTINGS.
    tan xhelo, ka shume mundesi te kesh te drejte, sepse edhe mua me tingellon me me kuptim ashtu. do te shof per nje fjale tjeter.
    patrokli, bring it on!

  12. E!
    Edhe mua me vjen keq qe e prishen atmosferen e ngrohte.
    Une vi ketu si vajza e martuar, ne shtepine e babes se vet.
    Paqe !
    Edhe per pak akoma.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s